dinsdag 27 maart 2018

Pack 'n Go met wasbaar papier

Jawel, E-I-N-D-E-L-I-J-K naaide is nog eens iets dat niet puur functioneel is (vouwgordijnen, x6, dat telt niet als recreatief naaien, maar past in het rijtje 'geldbesparend naaien'. Vouwgordijnen op maat laten maken, dat is gewoon pokkeduur).

Het werd een Pack 'n go (van Mind the Whale), in tweevoud! Het kersverse wasbare papier (aka kraft-tex of snappap, onder andere merknamen) mét metallic laagje sprak tot mijn verbeelding. En babyborrels zijn steeds goed voor een schop onder mijn naai-kont dus ik schoot ruim 4u voor de deadline uit de startblokken. In die 4u gaf ik mijn kinderen nog te eten, twee keer zelfs, ik douchte nog en maakte mezelf presentabel. In mijn boekje hebben we het hier dus over 'snelle' naaisels.
Een turnzak, zwemzak, boekentasje, lunchzakje, schooluitstaptasje, enfin, you name it, de pack 'n go is multifunctioneel en dus perfect cadeaumateriaal.
Ik maakte een versie met het bodemdeel in rosé gouden papier, voor Rosanne (met zo'n naam was dat snel beslist). De kippenstof in de roze versie herkent u (heel misschien, want die ligt al een eeuwigheid in de restjesbak) van hier. De koperkleurige rits past pérfect bij dat rosé goud.

De 'gouden' versie met bodemdeel in mintkleurig nepleer werd er eentje voor haar nichtje Manon die ondertussen al bijna een jaar is maar schromelijk verwaarloosd werd op babycadeaugebied.  Het ritszakje met wasbaar papier voerde noch keerde ik. Gewoon slechte kanten op elkaar en naaien maar.
Verder koos ik voor zeilringen om het koord door te stoppen, wit voor de gouden versie, koper voor de rosé versie.
Deze Pack 'n Go's zijn de kleine versies, ruim voldoende voor kleine (zusje Mariëtte van 18 maanden showt het tasje), en ook iets minder kleine mensjes.
Op naar meer positieve naaivibes!



donderdag 1 maart 2018

Een turnmaillot feat. Calypso (gratis patroon door Khadetjes)

Of ik geen badpak wilde testen, vroeg ze ergens toen de zon plaats maakte voor regen, wind en vallende bladeren.  Euh, een badpak, mja, in de kast hier liggen zo'n 5 badpakken per kind*, wat voor de oudste die de zwemlessen al achter zich liet ongeveer gelijk staat aan 5 maanden zwemmen verder zonder nood aan enige wasbeurt. (*De kinderen zijn gezegend met een voorzienige grootmoeder).
Niet echt nood aan meer van dat dus. Wat er wel meermaals per week wordt opgediept zijn de turnmaillots. Niet dat trainen in korte broek en t-shirt afbreuk zou doen aan enige lenigheid, maar ze stak in haar hoofd dat turnen in maillot de turnvaardigheid toch naar een hoger niveau tilt. Goed. Een badpak, een turnmaillot, als het kind maar een naam heeft. Toen ik suggereerde zelf een turnmaillot te maken werd mijn 'jij-bent-de-beste-moeder-van-de-wereld' gehalte bovendien ook stevig omhoog gekrikt. Win-win dus.

Eerste uitdaging: waar vind ik van dat lycra-spul? Effen liefst, met wat goed gedoseerde glitter. Roze flamingo's op de turnmat, nee, dat hoort niet blijkbaar. Tss. Madame Khadetjes to the rescue, ze duikelde in de lokale stoffenwinkel bruikbaars op en stuurde dat postduifgewijs naar deze kant van het land. In hoogboom, Kapellen, vind je zeker soortgelijk gerief. Ik kreeg dus zwarte stevigere effen lycra, en een stukje zilveren blingbling. Ik bestudeerde het 'design' van een aantal bestaande turnpakjes en besloot de patroondelen hier en daar door te snijden.
Die terug aan elkaar zetten was de eerste uitdaging. Het één glibbert en pak harder dan het andere namelijk. Dan kwam de elastiek  aan bod. Het is écht, zoals ze ook zegt, gewoon kwestie van testen hoeveel je aan de elastiek moet trekken om een egaal effect te krijgen. Ik geef eerlijk toe, ik modderde serieus was aan en kreeg visioenen van 'picootjes' uit een eerdere workshop. Maar uiteindelijk had ik het dan toch beet en vanaf dan ging het vlot. Ik gebruikte gewone smalle witte elastiek, 5mm breed geloof ik, want chloor en veel zweet komt er bij dat turnen niet aan te pas. 

Trots toonde ik het resultaat aan dochterlief. Kreeg ik me daar een ware huilbui over mij. Mijn 'je-bent-de-beste-moeder-van-de-hele-wereld'-gehalte kelderde terstond tot onder zeeniveau. Die ruguitsnijding, dat is toch véél te diep om te turnen! Nee hoor mama, daar maak ik me belachelijk mee, zo hoort een turnpakje er niét uit te zien. Daar sta je dan.
Ik kreeg haar toch zo ver om eens te passen, zodat ik mijn feedback kon geven over de maat, en de handleiding. En denk je dat het kind het nog wilde uitdoen na die sessie? Juist. Ze wilde er haast mee in bed kruipen. Ondertussen werd de schroom om het in de turnclub aan te doen al lang overwonnen en kreeg dochterlief bewonderende en misschien zelfs enigzins afgunstige blikken van medeturnsters. Ik kan het me verbeelden, maar ik denk toch dat ik in hun ogen las 'JIJ bent de beste moeder van de hele wereld' ;).
Turnproof, die Calypso! Al pas ik misschien de ruguitsnijding nog wel aan bij een volgende poging. Just in case. Ook eentje maken? Madame Khadetjes maakte een uitgebreide super duidelijk handleiding en stelt het patroon gratis en voor niets ter beschikking in de maten 116 - 140. Allemaal in koor: Merci Sarah!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...