maandag 16 oktober 2017

Louisa in 't dubbel - Stik Belgique blogtour

Ongeveer 5 jaar geleden is het, dat Marjolein de naaikriebels te pakken kreeg. Hoewel ik Marjolein zelf pas de laatste jaren virtueel leerde kennen voel ik een zekere verwantschap, want haar verhaal klinkt verdacht veel als het mijne.

We - ieder apart, want we kenden elkaar niet - kochten onze eerste naaimachine en schuimden het wereldwijde web af op zoek naar patroontjes, tips en lotgenoten. Daar ontdekten we een hele wereld van blogs en facebookgroepen, tutorials en meer of minder uitgebreide pdf-patronen. Niet zo heel veel later kregen we zelf de blogkriebels en delen - ja, nog steeds - te pas en te onpas, met al wie het wil volgen onze naai-avonturen. 

Marjolein besloot dat vijf jaar naaikriebels écht wel een feestje verdient. Oktober doopte ze dus tot Stik Belgique maand, een maand waarin we de Belgische naai-scene extra in de kijker zetten, door zo veel mogelijk Belgisch (in de ruime zin, qua patroon, stof, tutorial, ...) te naaien. 

Met plezier zei ik dan ook ja tegen haar Stik Belgique blogtour. Eerlijk, hoe moeilijk kan het zijn om Belgisch te naaien? 
Met een naaiweekend in het vooruitzicht plande ik winterjassen. Er zijn weinig naaisels waar je zo veel voldoening van hebt. Ok, het is wel een werkje, maar een jas wordt wel een pak meer gedragen dan de gemiddelde jurk. Jassen for the win dus!
Op vlak van jassenpatronen zijn wij Belgen nogal verwend. Jackie (Ienemiene), Berlin (StraightGrain), Moiano (StraightGrain), Louisa (Compagnie M), Lars (Zonen09)... Beslissen welk patroon ik zou gebruiken was nog de grootste knoop om door te hakken. Een kap was een vereiste, en eigenlijk ook een rits (inderdaad, u ziet dat goed, er zit geen rits in deze versies, door een kleine misrekening van mijnentwege) en liefst iets langer. Dus bleven Berlin en Louisa over. En omdat ik Berlin vorig jaar maakte, koos ik nu voor Louisa. Yep, een staaltje Mieke-logica.

Ik trok naar Hoogboom waar het aanbod winterstoffen half september nog beperkt was en kocht daar de twee enige stoffen die enigzins in aanmerking kwamen voor een winterjas. Voor de ouste werd dat een petrolblauwe wol, met cognac accenten en hier en daar een gouden glinster (wat u totaal niet op foto ziet, maar dus gewoon van mij moet aannemen). 
De maat, en dat geldt ook voor die van de jongste, is perfect. Het enige dat ik zou veranderen is iets meer ruimte in het voorpand. Ik moest met beide een beetje 'foefelen' met de positie van de knopen om beide knopenpads mooi te laten overlappen zonder al te veel trekwerk. 
Ik zocht matchende voering in Hoogboom maar kwam niet verder dan een warmgele wafelstof. Toen ik uiteindelijk, een uur voor het weekend, koos voor cognackleurige paspel in de zakken had ik spijt dat ik geen cognackleurige voering had, want die komt natuurlijk in de kap piepen. Geen nood, op weekend luisde ik van haar een stukje tricot voor in de kap  af die ze onderweg kocht voor een zonenmaaksel. Merci Sarah!
Voor de jongste werd het een zwart-witte jas, met zilveren glitter (ook hier moet u me op mijn woord geloven) en oudroze wafelvoering. 
In de kap verwerkte ik een coupon pandatricot van Bellelien.(Oh, en als u goed kijkt ziet u ook de glitter!). Ik deed, net als Marleen in haar prachtige Moiano, aan de zeilringen in de kap, met daarin een elastiek. Dat Riet naast me zat op naaiweekend en daar even de One-to-hug-handleiding tevoorschijn toverde waarin die optie verwerkt zit, was een dikke meevaller.
En zo zijn wij alvast klaar voor de eerste winterprik! 

Meer Belgische inspiratie vinden jullie deze week bij deze dames:

Bovendien koppelt Marjolein aan haar virtuele feestje ook nog een fijne winactie voor jullie! Deze week mag ze een Zonen09-patroon weggeven én het Cobalt-patroon van Blou. Klik gerust terug naar mijn vorige blogpost voor wat extra inspiratie ;)

dinsdag 26 september 2017

Flashy in cobalt - Cobalt-blogtour

Ik hou wel van pittig. Een vrouw - en ook een man for that matter - met een mening, met lef, met karakter, I like. Ok, niet eender welk soort mening - ongefundeerd, en ook niet eender welk soort karakter - moeilijk, maar alles beter dan géén karakter (tenzij het op snoepen aankomt, dan heb ik er ook geen). 
Pittig dus. Voor deze Cobalt sweater, of in mijn geval eerder t-shirt, koos ik voor een tíkkeltje fluo, voor een beetje karakter. Cobalt dat is het eerste naaipatroon van het Belgische ontwerpersduo Catherine en An, die samen Blou vormen, en wat mij betreft meteen een voltreffer voor alle vrouwen met een beetje vorm hier en daar. 
Cobalt is een damessweater met een sobere voorkant maar een supertof rugdetail. De Y-rug, dat is wat mij meteen over de streep trok toen ik de eerste voorbeelden op instagram zag passeren - al zijn er ook nog de V-rug, diepe V, en diepe Y als patroonopties. Dus toen de dames mij vroegen of ik wou deelnemen aan de blogtour twijfelde ik geen moment. Ideaal excuus voor een kleine dosis selfish sewing - alsof we een excuus nodig hebben om eens aan onszelf te denken, maar kom. 
De stof, een double gauze tricot met gele en roze fluo spikkels kocht ik bij Piekewieke en is zoooo zalig zacht! Op zoek naar stof voor het Y-detail vond ik in Kapellen dé perfecte kleur boordstof. Oh yes, fluo all the way. 
Het patroon zit heel mooi in elkaar, de maat is er boenk op (sweater-gewijs dan, ik vond een t-shirt iets beter passen bij dit stofje en nam uiteindelijk nog wel een maat in. Net wat Blou ook suggereert als je voor een t-shirt versie zou gaan). Ik combineerde 3 maten - wat can I say, de vrouwelijke vormen die er van boven te weinig zijn, zijn er onderaan te veel ;) - en volgde daarbij mooi de werkwijze. Perfect fit. De uitleg is duidelijk, met ninja-terminologie en al. Alleen de Y keer ik niet zo strak afgewerkt als de dames maar ik lig er eigenlijk niet van wakker. Een drukletter Y of een zwierig geschreven letter Y, welke heeft het meeste karakter ;).
Ik stikte de Y helemaal door zodat de naadwaarde mooi blijft waar die hoort te zitten - een extraatje van mijnentwege, en zoomde om met de fluo draad. Hop. Een nieuw truitje is geboren en eentje waar ik al wat complimenten mee oogstte. Puik werk dames, ik kijk al uit naar meer van jullie hand!
Ook zin om er eentje te maken? Dan kan je tot 4 oktober het patroon aankopen aan -15% met de code TOUR0917COBALT.

Meer inspiratie vind je deze week bij:

zaterdag 16 september 2017

Operatie red het kleedje: feliz meets knippie

Een week of 2 geleden stonden we gezellig wat te keuvelen in het Gentse, ter ere van de opening van de nieuwe winkel van de Stoffenkamer. We, dat waren onder andere Katrien aka Kaatjenaaisels en An aka Straightgrain - ik keuvelde nog met een boel andere inspirerende dames, daar niet van, maar dat heeft nu weinig belang voor mijn punt. 
Gezellig dus, tot Katrien mij er fijntjes op wees dat ik ergens op het wereldwijde web had verkondigd dat ik de volgende keer écht eens gewoon het patroon zou volgen, en hoe het daar nu mee zat. Tja, bekentenis, als ik dingen verkondig dan is dat gewoonlijk meer bladvulling dan dat het de bedoeling is dat dat later tegen mij gebruikt kan worden maar kom: ik had echt oprecht de beste bedoelingen deze keer, echt!

Jolien, het kind is ondertussen alweer 8 en kreeg ergens in de lente een fikse groeispurt, heeft werkelijk niet gelogen geen enkel kleedje meer in haar kast met een zedelijke lengte. Dus kleedjes werden er maanden geleden al beloofd, en belofte maakt schuld.

Toen Feliz (het nieuwste patroon van Straight Grain) het levenslicht zag, sloot ik haar meteen in mijn hart. Tof model, veel opties, ruffles allerhande, enfin, veel waar voor je geld! Met mijn kleedjesvoornemen stond een Feliz-kleedje hoog op mijn prioriteitenlijst. Als u zich inmiddels, als echte kenner, afvraagt waarom dat kleedje op de foto, op de klokmouwen na, nu niet meteen veel weg heeft van Feliz, lees dan vooral verder.

Ik maakte enkele kapitale fouten. 

Nummer 1: Ik pikte een soepele én gladde donkerblauwe gridstof uit mijn kast (gekocht bij Olive). Daar is op zich niks mis mee, ware het niet dat gridstof geen tikkeltje vergevingsgezind is voor kleine 'afwijkingen'*. Afwijkingen? Tja ... oorspronkelijk wilde ik voeren in dezelfde stof, en voor dat voeringdeel keek ik niet heel nauw naar de grid op de stof. Toen ik uiteindelijk besloot toch te voeren met een lichte jeans had ik plots 2 voorpanden uit de gridstof, ééntje mooi recht van draad, eentje ietsie minder mooi recht van draad. Alleen vergat ik dat ergens in een nachtelijk uur en pikte er op goed geluk ééntje uit om mee verder te werken. Het verkeerde uiteraard, wat ik pas doorhad toen het ding klaar lag voor een eerste pasbeurt.
*Dat er niks vergevingsgezind aan is zie je ook aan de tailleband op de rug. Ik wijt dit aan glad en glibberig want ik lette deze keer zeer erg op de positie van de stof.
Nummer 2: Ik negeerde bij het tekenen en knippen heel flink een stemmetje in mijn hoofd dat zei: pas op, het kind is 8 en dus is een hoog schattigheidsgehalte niet meteen het streefdoel. Bleek bij die eerste pasbeurt (waarvan de maat overigens pérfect zat) dat de verhoogde taille in combinatie met het kleedjesplan toch net iets te schattig was. Op de één of andere manier werkt dat niet meer zo voor mijn 8-jarige. Verkorten tot een pittig topje, of het onderdeel recupereren voor een rokje was de simpele oplossing geweest, maar het kind  wilde kleedjes, remember - en dat zal mama geweten hebben, de traantjes die blonken in de ogen mag je er zelf bij bedenken.
Bijna had ik geheel en al in de vuilbak gekieperd, al betwijfel ik of dat de goedkeuring van dochterlief had kunnen wegdragen. Maar de pitbull in mij kwam bovendrijven en ik zocht hardnekkig naar een patroon waarbij ik de klokmouwen toch nog zou kunnen incorporeren. Die lagen immers gemaakt klaar, gerolzoomd en al. Ik bladerde door wat boekjes in de kast en in de Knippie 1/2017 zag ik een kleedje  (jurk 11) waarmee ik klokmouwen wel zag matchen. 
Alle overbodige patroondelen werden geskipt en het bovenpand van Feliz hertekende ik zodat het zou aansluiten bij dit kleedje. Ik sukkelde nog serieus op de biaisafwerking bovenaan. Ik denk niet dat ik dat al eerder deed in combinatie met een blinde rits, en als je u dan moet beroepen op de oh zo uitgebreide uitleg in de Knippie, dan weet je dat je in bent voor een uurtje of twee trial en error.
Maar kom, al bij al: operatie red het kleedje geslaagd. Ben ik helemaal tevreden? Nee, ik zie teveel afwijkende grids op de achterkant. Volgde ik het patroon op de letter? Euuuuuh, oeps, noch Feliz noch Knippie hadden die eer. Sorry Katrien!

Ben ik verliefd op mijn meisje in dat kleedje? Ja, kei hard!


Stof: Olive Online (Peach Pearl)
Patroon: Feliz (Straightgrain) meets Knippie 1/2017 (jurk 11 = jurkje op de voorpagina)
Kniekousen: kousen en karton
Schoenen: JFF (hippe schoentjes)










maandag 4 september 2017

Bucket bag in waxed cotton

Élke vrouw die zich vrijwillig in - laat ons wel wezen, een zeer zelden flatterende - koerstenue hijst verdient wat mij betreft een medaille. En zéker die vrouwen die dan ook nog eens, just for fun, 5,6 km het snot uit hun neus rijden, puffend, hijgend, zwetend. Je kan er lyrisch over doen, en tussen pot en pint zingt menigeen de lofzang, maar eigenlijk is dat gewoon een kleine 10 minuten zwaar, zwaar, zwaar afzien. 
De eeuwige roem die zo'n heldendaad met zich meebrengt is uiteraard niet te onderschatten, maar kom, even eerlijk, een gloednieuwe k-bas helpt toch nog net dat tikkeltje beter voor de motivatie, nietwaar? Naast een tas voor de winnares van de plaatselijke wielerclub, maakte ik er dus nog eentje voor de snelste vrouw overall.  
Dit keer opteerde ik voor een stoer exemplaar, een bucket bag in zwarte waxed cotton. Ik nam De Tas van Annelies nog eens uit de kast en bladerde naar de Kato tas. Net wat ik zocht. Het is een echt rechttoe rechtaan model met verbazingwekkend veel ruimte voor de geringe stofafmetingen. Een smijt-alles-erin-en-ren-om-de-bus-te-halen tas.
Cognackleurige leren riemen, en fournituren in zwart nikkel dragen bij aan de stoere look. Binnenin koos ik voor zwart-witte driehoeken - u ziet wellicht het patroon ondertussen- en voegde ik een ritszakje toe. Daarvoor gebruikte ik het restant van de koperen rits van k-bas no 1. (1m ritstape = 3 ritsen, geef toe, dat is veel waar voor je geld).  Tip: maak dat zakje niet te breed want dat is lastig bij het dichttrekken ondervond ik.
Voor het rijgkoord won koord op het rol het dit keer heel snel van zelfmaak. Dat koord, love it. Ik werkte het koord onderaan af met een restje cognackleurig nappaleer dat ik nog had liggen. 
De koordstopper maakte ik op de manier beschreven in het boek, maar daar stootte ik op de grenzen van wat mijn naaimachine nog verwerkt krijgt. Ik denk dat er in dat middenstuk wel 8 of misschien wel 10 lagen waxed cotton aan elkaar gestikt moesten worden. Die waxed cotton is niet super dik, maar wel super stevig, en mijn machine deed een 10-tal keer van de 'motor overbelast', ook met de meest stevige leernaald. Ik trok mijn conclusies en greep naar een alternatief: de holniet. Nog een driehoekje erbij onder als knipoog naar k-bas en klaar is kees.
Als ik zelf een favorietje moet aanstippen, dan kies ik deze. K-bas no 1 vind ik tof, lekker all-round, maar k-bas no 2 daaraan verloor ik mijn stoere hart. Een klein beetje hartzeer had ik wel, toen ik die moest afgeven ;). Welke is jouw favoriet?
Materiaal: k-bas
Patroon: model Kato, uit de Tas van Annelies







zaterdag 2 september 2017

Kurkleren tote bag met koperen accenten

Voor de tweede editie van de Proloogse Baan, de lokale tijdrit voor wielerfanaten, maakte ik opnieuw 2 tassen voor de eerste vrouwen. Het moeten niet altijd de mannen zijn die de mooiste prijzen wegkapen, nietwaar. 
Opnieuw werd het één tas naar eigen patroon, en eentje waarvoor ik mijn mosterd haalde uit een tassenboek (voer voor de volgende blogpost). De snelste vrouw werd beloond met een ruime kurkleren tote bag, zo eentje waar een A4-kaft net in past, maar ook véél andere hebbedingen die on-misbaar zijn onderweg. 
De tas is vrij eenvoudig in opzet, maar heeft wel enkele leuke accenten. Zo zijn er de doorgestikte deelnaden middenvoor en middenachter, de hoeken die ik verstevigde met koperen kunstleer, een ruime voorzak met een koperen rits en bijpasende tassel en een sluiting met verzonken rits. 

Ik kon het niet laten toch ergens een driehoek in te verwerken - iets met merkstrategie enz. - en naaide er dus eentje als ritstab, dan subtiel komt piepen.
De hengsels maakte ik ook uit kurkleer. Ik knipte (2x) een strook van ongeveer 70cm op 5cm breed, nam een stuk 8mm koord uit de webshop dubbel en stikte dit er paspelgewijs tussen.  De uiteindes liet ik ongestikt en eindigen dan in een tab die je gemakkelijk op de tas kan stikken. Als eerste probeersel ben ik er erg tevreden van, maar volgende keer zou ik het stuk van de tab nog dubbelen zodat het hengsel daar nog iets meer stevigheid heeft. De onafgewerkte randen gaf ik een laagje rafelstop tegen eventuele storende loskomende draadjes afkomstig uit de basislaag van het kurkleer.

Naaien in opdracht, zonder dat de (smaak van de) toekomstige eigenares gekend is, is toch een uitdaging. Het was mijn bedoeling een echte allround tas te maken, met toch dat tikkeltje bling bling. Eentje die in geen enkele tassengarderobe misstaat. Missie geslaagd denk ik, toen ik de oogjes van de winnares zag blinken. ;)

Materiaal: k-bas
Patroon: zelfgeschetst

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...