Met dat restje gouden tule zou ik niet ver springen voor de gepinde no-sew-tutu. Dus deed ik wat elke rechtgeaarde moeder met een deadline zou doen, ik tikte een klein beetje extra tule op de kop - nu ja, klein beetje, misschien deed ik een beetje aan overkill met een hele rol, ja zo eentje van 1,40m breed en 50m lang. Lees vooral verder als u nog wel wat gele tule van doen hebt.

Voor originaliteit een dikke nul en de prijs voor beste afwerking zullen we er ook niet mee winnen - *understatement* maar in haar nopjes is ze er wel mee, onze prinses Anna.
Toen grote zus van haar meter een écht gekocht (op de ladder der coolheid van mijn vijfjarige staat dat enkele treden boven zelfgemaakt) Elsa kleed kreeg  haalde ze het in haar hoofd dat ze wel een zus Anna nodig had. Enter kleine zus die daar geen fundamenteel bezwaar tegen had. Gelukkig is Janne zich nog van geen coolheidsladder bewust en mocht ik mijn gangen gaan.

Hier kondigde ik het al aan: het is deze week al dinosaurus wat de klok slaat ten klasse 2KA en 2KB. En daar hoort (natuurlijk!) een verkleedpartijtje bij. Special guests in de klas deze week: de papa's.

Alsof het zo moest zijn spotte ik een tijdje terug deze blogpost, wetende dat die staarten nog van pas gingen komen. En zo geschiedde: een rondje bandwerk leverde 4 dino-staarten op: 2 kleintjes voor de dochter en een vriendinnetjee, 2 grotere voor de papa's. Op mijn vraag naar het betere modellenwerk - met in het vooruitzicht eeuwige roem in blogland, ging de man des huizes niet in. Begrijpe wie begrijpe kan. Gelukkig zijn daar de immer enthousiaste kinderen (kind 4 wou niet meewerken, dus u ziet slechts 3 van de 4 staarten figureren).

Weinig naaitijd deze week. Maar wel een verplicht nummerke.


Gelukkig herinnert mama zich dan de eerste prent uit het boek Homemade mini couture. Oef, haalbare kaart.

Hoezo doen squaws niet aan ballet?

De dochter was meer dan tevreden en besliste om volgende week (carnaval) deze indianenoutfit te recycleren. Thank god.