Tea for Mie
zaterdag 28 december 2013
Namen trekken, dat gebeurt hier gewoonlijk al ergens begin november - kwestie van ruim tijd te hebben om een cadeautje te voorzien, een erg lovenswaardig initiatief, toch? Ik maakte dus in de aanloop naar Kerstmis (of te wel: één dag van tevoren - u begint me misschien al een beetje door te hebben) een kerstcadeautje voor de schoonmama. Een theepot mét een passende theemuts.
Het patroon tekende ik zelf - stelt u zich daar vooral niet te veel bij voor, in het kort ging ik als volgt te werk: ik nam 2 A4-papieren, drapeerde die over de theepot, plakte en knipte totdat ze de gewenste vorm hadden, knipte de vorm dan overlangs door en nam dit "patroondeel" 4 maal over, 2 maal in voering, 2 maal in buitenstof.
De theepot zelf is nogal bol en ik wou geen gapende muts. "Den truk" die ik daarbij uithaalde was om de onderkant niet recht te knippen maar gebogen (zie bovenstaande tekening). Bij het keren liet ik onderaan de naad een paar cm open, stikte dan een tunneltje en stak daar een elastiek in.
En hopla, een passende muts.
Ik testte daarbij ook eens het alfabet van mijn naaimachine uit. Een persoonlijk opschriftje (mijn schoonma heet toevallig ook Mie ;)) en die muts wordt bijna hip.
En wat past daar dan beter bij dan een mandje krokantje (uit "Zo geknipt"), gevuld met wat thee en lekkers?
Zo Mie, nestel je maar lekker gezellig op de bank!
Warme voetjes
woensdag 25 december 2013
De oudste was toe aan nieuwe regenlaarzen. Ik zocht en vond er mooie bij katchoo.
Omdat ik de meeste sneeuwlaarzen gewoon oerlelijk vind (ben ik de enige?), weiger ik om zo'n dingen in huis te halen (alsof alles hier in huis esthetisch verantwoord is, haha, not! maar ik hou hier even de schijn hoog). Vorig jaar bewezen de regenlaarzen dan ook hun dienst in de sneeuw. Droog, dat wel, maar de voetjes blijven er niet echt warm in.
Uit een restje teddykatoen maakte ik dus een warme regenlaarsvoering.
Een beetje googelen bracht mij bij deze werkbeschrijving. In plaats van een stukje tricot voor de boord bovenaan, maakte ik de voering gewoon een pak langer, zodat deze omgeslagen kan worden.
Voila. Winterproof - maar waar blijft nu die sneeuw?
Gisteren onder de kerstboom. Vandaag ingewijd.
Cadeautjestijd
zondag 22 december 2013
Af en toe wordt hier tegen de klok genaaid. Afgelopen vrijdag bijvoorbeeld. Door een samenloop van omstandigheden - ik steek het allemaal op de post - "moest" ik die middag nog 2 cadeautjes produceren. Eentje dat moest dienen voor een kerstspel met ex-studiegenoten vrijdagavond, en eentje dat moest dienen voor het pasgeboren 3 maanden oude babietje van één van die studiegenoten (ok, misschien, ik zeg misschien, is mijn aandeel in deze groter dan dat van de post).
Een retro-dekentje voor Kobe.
Dat het deze "retro rocket rascals"-stof van Michael Miller zou worden, was mij al duidelijk toen ik *drie maanden geleden dus, schaamrood op de wangen* het geboortekaartje aankreeg. Perfecte match. Weinig poespas, katoentje aan de ene kant, teddykatoen aan de andere kant, paspel ertussen en klaar is kees.
En dat deed ik in 't mini nog eens over. Maar deze keer gebruikte ik het keergat om het te vullen met tarwekorrels en lavendel. En dat werd dan een warmtekussentje.
Beide cadeautjes werden enthousiast onthaald, sjoew.
Een retro-dekentje voor Kobe.
 |
| Stof: Retro rocket rascals, Michael Miller Teddykatoen van bij cozette* |
Dat het deze "retro rocket rascals"-stof van Michael Miller zou worden, was mij al duidelijk toen ik *drie maanden geleden dus, schaamrood op de wangen* het geboortekaartje aankreeg. Perfecte match. Weinig poespas, katoentje aan de ene kant, teddykatoen aan de andere kant, paspel ertussen en klaar is kees.
En dat deed ik in 't mini nog eens over. Maar deze keer gebruikte ik het keergat om het te vullen met tarwekorrels en lavendel. En dat werd dan een warmtekussentje.
 |
| stof boven: Sioux noir, Petit pan stof onder: veritas |
Beide cadeautjes werden enthousiast onthaald, sjoew.
Nuts for dinner - part II
vrijdag 20 december 2013
U las het al, na het eekhoorntjeskleedje voor de jongste, beloofde ik de oudste een rokje uit datzelfde stofje. En belofte maakt schuld.
Het werd een knopenpatrokje van mme zsazsa (hoewel het model aanvankelijk een zeer hoog bommagehalte bij mij opriep, ging ik overstag na de geweldig mooie versies van mina dotter en van jansen ). Simpel (net wat de stof nodig heeft), maar toch iets anders. Ik gebruikte nog eens de kamsnaps om af te werken. Een gouden bovenaan, en een rij rode eronder.
Alleen de maat, daar ging ik toch de mist in. Ik maakte een maat 6 jaar voor mijn 4,5 jarige. Ruim, maar, voorzienig als ik soms kan zijn, stak ik knoopsgatenelastiek in de tailleband (en produceerde daarbij de *lelijkste* knopengaten ooit - geen idee wat er daar misliep want das toch wel kunnen met een volautomatische knoopsgatenfunctie - en nee, sorry, daar krijgt u géén foto's van te zien.).
Maar lang! Ik knipte het rokje al zonder zoomnaadwaarde. Maar zelfs dan. Het bommagehalte schoot weer even omhoog toen dat rokje bij de eerste pasbeurt tot bijna aan de enkels zakte. Extra omzomen was geen optie want ik had - in een vlaag van afwerkingsdrang waar ik op andere levensterreinen - strijken, poetsen, opruimen,... geen last van lijk te hebben - reeds kamsnaps aangebracht. Bovendien zouden de eekhoorntjes ont-poot worden - en dat kan een ware dierenvriend echt niet maken. Rokje optrekken tot in de taille dan maar.
De dochter, die vindt het allemaal prima.
En Janne wou natuurlijk mee poseren, met haar eekhoorntjeskleedje, nu al gebombardeerd tot favoriet.
Btw. we naderen de kortste dag van het jaar - dat is te zien aan de foto's.
De rest van de 2 yards is op weg naar de give-away winnaar in Malaga. Patricia, maak er iets leuk van!
Abonneren op:
Posts (Atom)
Social Icons