posts in MinnieMie

Eloise in modal #stikbelgique

maandag 30 oktober 2017

Nadat ze zich de hele zomer samen met Griet opsloot om een boek te schrijven, had Annick nog energie over om ons te trakteren op een gratis patroon. Na het Oliver broekje, verdiende ook Eloise een patroon dat naar haar genoemd was ;). En Annick is op en top Belgisch dus een patroon van haar hand valt nog mooi binnen de #stikbelgique oktobermaand ook. Tjakka.

Eloise is een heel tof kleedje zonder poespas, heel wijd en perfect ook voor oudere meisjes als de mijne - echt waar, schreef ik hier nu 'oudere'? #geschoktemoticon. Ze zijn nog maar net geboren! Maar in kledingtermen lieten we het baby, peuter-en kleutergeweld al achter ons. Dus ja, ouder it is.
Ik kocht halverwege de zomer online een stapel effen modal-stofjes bij Madeline de Stoffenmadam.  In mijn hoofd zag ik daarin de ideale voeringstof, soepel en zacht, in prachtige kleurtjes die overal bij passen. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik me bij 'modal' een heel andere stof voorstelde, en al zeker geen stretchstof. In mijn voordeel pleit dat modal as such gewoon een vezeltype is, en dus geen stretch impliceert, maar wanneer het gemengd wordt met elastaan of dergelijke wel die eigenschappen kan verkrijgen. Ik deed wel degelijk mijn huiswerk vooraf, you see ;) 

Terugsturen was een optie, maar niet echt iets ik serieus overwoog, want eens in mijn handen, voelde de stof net iets te zacht om te retourneren :)  En zo goed als kreukelvrij, dat ook. Nog een dikke plus. De stof valt mooi door, maar een minpuntje, ze tekent wel af. Dus rokken, broeken en die kledingstukken waar peren gezegend met een sinaasappelvelletje mee worstelen, no go.
Wat doe je dan wel met één meters doorvallende effen stretchstofjes? Ah! Eloise to the rescue! 
Ik moest behoorlijk puzzelen, want het wijde model, in combinatie met een 8 jaar, dat is nipt uit 1 meter. Het rokdeel heeft dus net iets minder rimpels als eigenlijk de bedoeling was. Maar dat stoort niet, vind ik. 
Het enige folieke dat ik deed was het koperen paspelstukje in de schoudernaden. Subtiele bling is altijd scoren. Alleen, die lurex dat pikt, zo blijkt bij het dragen, dus de naad moet ik nog even verpakken in biais ;).
De kleur is oud mint, en dat met het koperen accent blijkt ideaal camouflage-materiaal is de herfstige bossen.
Eloise, een welkome aanvulling in mijn patronenkast! Nog tips om die andere meters modal te verwerken?

De schaamte voorbij

vrijdag 18 november 2016

Al vanaf dat er een aankondiging volgde van nieuw te verwachten babygeweld bij de trouwe fanbasis van sisko by mieke's homemade wardrobe - zijnde mijn schoonzus en haar lief - smeedde ik plannen. Nu moet u weten, plannen smeden en ik, dat gaat geweldig goed samen. De snelheid waarmee plannen zich nestelen in mijn hoofd leunt dicht aan tegen de snelheid van het licht. Helaas is ook mijn uitstelgedrag bovengemiddeld goed ontwikkeld.
Deadline 1 nl. de geboorte van het kersvers boeleke begin mei passeerde zonder al te veel schaamte. Ik wist namelijk niet van tevoren of het een jongen of een meisje zou worden, toch niet geheel onbelangrijk als het aankomt op zelfgemaakt moois ? #alleexcuseszijngoed.
In de week voor deadline 2 nl. de geboorteborrel in augustus schoot ik dan weer erg op. Het zag er zelfs even naar uit dat de deadline gehaald zou worden. Ik koos voor een combinatie van donkerblauwe kurkleer (k-bas), een leuke print in soft shell (Madeline de stoffenmadam) en gele accenten. 
Het patroon (het Zo geknipte koffertje dat ik ook al hier en hier maakte) paste ik wat aan zodat het bodemdeel in één stuk zou lopen, in plaats van in verschillende stukken en het koffertje wat verder zou opengaan. Ik gebruikte een rits met twee trekkers, net echt, en voor het handvat gebruikte ik 2 rechthoekige passanten. Wat wil je met een fourniturenvoorraad in huis om u tegen te zeggen  ;). Verder schrapte ik de afwerking met biais langs de rits (kurkleer rafelt toch niet) #luiewijvenaanpak

Maar toen sloeg het noodlot toe. In een klein moment van onoplettendheid sloeg ik de verkeerde delen van de drukknopen op de juiste plek. - Voor de mensen die houden van de details: ik hamerde twee mannetjes t.o.v. elkaar en twee vrouwtjes. Kijk, in de liefde werkt dat ook, maar in de wereld der drukknopen marcheert dat niet -
Gedemotiveerd zette ik het kofferproject even on hold. Laat of later, wat maakt het dan nog uit? Totdat ik genoeg kreeg van het verplaatsen van een half afgewerkt koffertje van de tafel naar de kast en weer terug. Af moest dat ding! Ok, met een paar bevestigingspunten die helaas niet functioneel zijn, maar met twee houdt dat ook wel. En de voering is door de lichte rek in de softshell ook ietwat 'hobbelig' maar bruikbaar is het zowiezo. We spreken nu over half september.
In mijn hoofd had dat koffertje ook nog wel wat vulling. En als je later-dan-laat komt met een cadeau en je wil graag nog in de gratie vallen, dan moet het ook de moeite zijn, aldus sisko by mieke 's homemade philosophy. Dus ik stelde nog even verder uit totdat ik op naaiweekend eindelijk tijd vond om te werken aan koffervulling. Enter het Oliverbroekje van Annick (stof: de Stoffenstraat).
Eens thuis wilde ik er nog een jasje of truitje of iets dergelijk bij maken. Maar de twijfel en het uitstelgedrag sloeg weer toe (u ziet zo onderhand wel het patroon). 

Toen dan eind oktober mijn schoonzus met haar inmiddels stevig uit de kluit gewassen halfjarige zoon bij ons op bezoek kwam omdat ze nog een cadeautje had voor nichtje Janne die geopereerd moest worden aan haar arm zakte ik door de grond. Als je familie begint te ontwijken omdat je nog steeds geen cadeautje hebt bezorgd is dat een duidelijk alarmsignaal. Daar en dan spraken we af dat we nog in diezelfde week op 'officieel' babybezoek kwamen, en die stok werkte wonderwel. 
Hoewel mijn overlock het begaf in de laatste rechte lijn zette ik door en maakte de Urban Unisex Hoodie van Heidi&Finn draagklaar (zij het minder mooi afgewerkt binnenin als ik had gewild, maar perfectie is zwaar overschat ;)). Nog een tikkeltje ruim, zeker aan de mouwen, maar beter ruimte voor groei dan klaar voor de rommelmarkt.
Een half jaar na datum presenteer ik u dus: ons neefje Eppo, uitgedost in een Oliverbroekje en een Urban Hoodie in marinestijl (waarvan me nu even ontsnapt waar ik de stof kocht), op stap met zijn logeerkoffertje.
Foto's met model zijn helaas zwaar overbewerkt wegens druilerige herfstdag
De hipster zijn sloefkes passen er perfect bij.
Nooit zo blij dat een project eindelijk bij de bestemmeling geraakte. Hoef ik me tenminste niet meer te verschuilen zo met de kerstdagen voor de deur.



Kids On Tour: een designerstuk-in-wording

zondag 20 september 2015

Zij die geven,  zullen ook krijgen.  Het zou een mooie bijbelse spreuk kunnen zijn -  misschien is het er wel één - maar het is zeker de lijfspreuk van Kids On Tour.  Nadat ik dinsdag deze jas showde mag ik jullie nu laten zien wat Minnie Mie Annick voor Lucky Janne vanonder haar naaimachine toverde.

Iedereen  die hier de aan-foto's ziet zal het  met mij eens zijn,  wij vielen met ons gat in de boter.  Een kleedje werd het,  een super mooi,  stijlvol maar toch speelproof winters exemplaar,  in heel mooie zachte kleuren die mijn jongste zo mooi flatteren. Voor de details verwijs ik jullie graag naar de (tussen twee haakjes véél te bescheiden) maakster.  
En als kers op de taart maakte Annick nog een bijpassende 'sjakosh'. Onnodig te zeggen dat zij bij Janne in de bovenste schuif ligt.
 Janne waande zich in haar outfit zelfs een heuse rockster.

U begrijpt, dit kleedje wordt gekoesterd en bewaard, zodat het later - als Annick eenmaal haar eigen kindermodelabel heeft, voor véél geld geveild kan worden. 


kids on tour button

Latest Instagrams

© sisko by mieke. Design by FCD.