Al bij het uitstallen van de stofjes die dienst konden doen als test bij de Mix 'n Match boekentas, plaatste mijn kleuter haar bestelling. ''Ik wil een boekentas met die appeltjesstof - plies plies - mama." Dat zij de kleuterversie pas een maand later lanceerde gaf me even tijd om op adem te komen. Die adempauze ging van één maand, over in 6 weken tot vlotjes 2 maanden. Gelukkig is voor een kleuter met nog maar weinig tijdsbesef  'volgende week' een rekbaar begrip, maar ook aan die rek komt een einde - zeker als ze dan beginnen te leren over de dagen van de week en thuiskomen met een weekkalender - een welgemeende merci juf. 

Probleem was niet zozeer dat ik er tegenop zag eraan te beginnen - mijn vorige positieve ervaring indachtig - maar wel dat ik die appeltjesstof (die van kokka, met die rode appeltjes, u bent misschien een kenner) gewoon niet goed gecombineerd kreeg. Ik zocht in mijn kast, schuimde het internet af en  zocht zelfs mijn heil in bakstenen winkels en gordijnenmateriaal, maar de klik bleef uit. 

Tijd voor plan B: die kleuter afhelpen van haar appeltjes idee-fixe (dat ze in de appeltjesklas zit hielp nu ook niet bepaald, thanks again juf). Toen ik Marleen haar Lotta-rokje bewonderde zag ik het ineens wel voor mij. Geen appeltjes, maar kippen! Dat zou ik thuis ook nog wel verkocht krijgen. Prachtige stof en met zo veel combineerbaar. Ik bestelde bij Roos en Violet een metertje Tiki Tok (Moda), en een metertje van de grafische variant in dezelfde reeks. Zwarte ritsen, zwarte biais, blauwe jeans als binnenstof, en gerecycleerde zwarte jeans als bodem. De puzzelstukjes vielen op hun plaats.

Voordeel van een tweede keer: het gaat een pak vlotter als je weet waar je naartoe moet. En je weet wat je volgende keer anders wil. En in mijn geval was dat vooral méér versteviging. Bij de grote boekentas gebruikte ik enkel H520, in combinatie met allemaal canvasachtige stoffen. Die H520 geeft vorm, maar is relatief dun, en ook nog redelijk buigzaam. De stoffen die ik voor de buitenkant van deze versie selecteerde zijn gewone katoentjes. Extra versteviging was dus zowiezo wel raadzaam. En toen vond ik er niet beter op dan H520 op decovil te strijken. Nee, niet de light decovil. De gewone decovil. Tja, het minste dat je kan zeggen is dat de boekentas staat als een huis. 

Achteraf zeg ik: top plan! Maar onderweg dacht vloekte ik k** plan! Zie hier een fractie van de materiële schade. En ja er kwam ook bloed aan te pas. Biais proberen te spelden door een laag decovil én h520. Onbegonnen werk. Wonderclips behoren nog niet tot mijn standaard naaiuitrusting (en er staat zo geen automaat binnen een straal van 50 km) dus deed ik het à l' improviste. Zonder spelden dus. Een schoonheidsprijs biais stikken ga ik er alvast niet mee winnen, maar bij daglicht viel het me al bij al nog mee, dus ik besloot het zo te laten. 

Wat ik alvast meeneem naar een volgende keer - zo hopelijk pas binnen een jaar of twee - is dat wanneer je véél - lees dikke lagen - versteviging strijkt op de binnenkant, je ook best bij de buitenlaag een paar mm extra knipt aan elke naad. Kwestie van het trekken wat tegen te gaan (dat zie je op bovenstaande foto vooral aan de voorkant, die 'golft' zo wat en dat komt omdat de buitenstof eigenlijk wat te nipt is t.o.v. de voering, ondanks dat ik al wat toegift deed in de naadwaarde).

De Mix 'n Match kleutertas en de  Mix 'n Match schooltas zusterlijk naast elkaar. Toppatroon, ik blijf erbij!

Of ik wat tijd had, vroeg zij bij mijn thuiskomst uit La douce France. En voor ik goed en wel nee kon zeggen volgde er, 'want heb je geen zin om die boekentas van Riet mee te testen?' Daar had je het, ik was erin geluisd. Want net zoals nee zeggen tegen mooie stofjes geen specialiteit is van mij,  is ook nee zeggen tegen ingenieuze, uitgekiende en weldoordachte beloftevolle patronen niet mijn specialiteit. En zeker niet als ze van de hand zijn van mijn creatieve virtuele naai-idool. En dat weet zij! Ik sliep er nog een nachtje over, zogezegd, want eigenlijk vertoefde ik al lang in de boekentassenhemel. De volgende ochtend zei ik ja, uiteraard, werd een walvisvriend en offerde mijn laatste vakantieweek op aan het naaien van mijn allereerste boekentas ooit. 

Mijn oudste start immers binnen een kleine maand in het eerste leerjaar. Mijlpaal, check. Vage plannen om tegen dan toch maar eens een boekentas te proberen werden concreter toen ik Riet's eerste exemplaar zag verschijnen. Een coup de foudre was het. Een streling voor het oog. En functioneel, dat ook nog!

Met een strakke deadline en een nationale feestdag waarin stof- en fourniturenwinkels hun deuren gesloten houden dook ik in mijn stoffenkast en stelde dochterlief een paar combinaties voor. Zij ging resoluut voor de meest kleurrijke stof in mijn bescheiden collectie canvas-achtigen (eentje uit de Geo Pop collectie van Robert Kaufman, al een tijd geleden gekocht bij The Village Haberdashery). Een donkere jeansstof moest de boel wat in evenwicht brengen. 

De dagen nadien werden nog verschillende (échte en virtuele) bezoekjes gebracht aan fourniturenwinkels, want hoewel geen van de benodigdheden van exotische aard zijn, heeft Veritas géén (metalen) schuifgespen in zijn collectie (Lana Lotta to the rescue! van service gesproken, daar kennen ze er wat van), had ik een specifieke frambooskleurige biaisafwerking in gedachten die ik uiteindelijk op nog geen 5 km van de deur mocht gaan ophalen bij deze webshop - ja, zelfs op een feestdag! Ok, de frambooskleur werd uiteindelijk niet weerhouden, maar dat doet geen afbreuk aan de geweldige service van Labelly - en bleek de geschatte hoeveelheid versteviging (ik gebruikte de Vlieseline S520) in de testhandleiding toch aan de krappe kant.

Nadat ik nog afrekende met een kleine voering-misstap (onnodig te vermelden dat je stoffen best voorwast en behandelt met HG vóór je de patroondelen knipt. Mijn - zorgvuldig uitgekozen grijze Architextures van bij Petite Couture - bleek 2 cm gekrompen. Plan B was een lichtblauwe gabardine die ik ergens vanonder het stof viste), verliep het naaiparcours vrijwel vlekkeloos. Echt waar, dat leest u goed! Dat je een 24/24u virtuele hulplijn als mevrouw-tassenexpert-Khadetjes hebt en ook nog bijstand van de ontwerpster herself, helpt natuurlijk wel een klein beetje. Maar in pakweg de helft van het proces verlieten beide partijen het land en mocht Mieke het helemaal in haar eentje klaren. En dat ging wonderwel. 

Dat heeft natuurlijk alles met de uitgebreide en gedetailleerde handleiding te maken, die loodst je er zo doorheen. Op z'n Zo-Geknipts. Met wel 75 stappen of zo. Maar laat u daardoor niet afschrikken. Rustig en gestaag doorwerken, dat is de sleutel tot succes! Het is een tijdvreter, dat mag gezegd worden, maar de handelingen op zich zijn niet super moeilijk. Kan u iet of wat fatsoenlijk een biais stikken? Heeft u een machine met een deftige motor? Maar vooral, kan u het nodige geduld opbrengen? Ja, ja en ja? Dan is dit project er ééntje voor u! 

Een paar dingen paste ik naar eigen goeddunken aan. Bij gebrek aan een passende kleur ritsen, nam ik geen blokritsen maar metalen ritsen, kwestie van een zilveren accent te hebben in de zijkant. En omdat de ritsdelen dan toch donkerblauw waren en niet opvielen op de jeans liet ik de biais-afwerking van de rits achterwege. 

De accolade op het rugdeel vond ik niet echt passen bij het visgraatmotief op de stof, dus knipte ik de punt van de accolade gewoon weg. 

De boekentas is wat mij betreft een ideaal lagere-school model. Met véél (groei)ruimte en verschillende vakken. Maar toch nog handzaam, ook voor een 6-jarige. 

Riet, je hebt je status van mijn idool alle eer aan gedaan met dit patroon. Het zit echt geniaal in elkaar! Op naar de kleuterversie! 

Het Mix 'n Match boekentassenpatroon is te koop op de gloednieuwe website van 'Mind the Whale'. U weet waar u moet zijn!