Door het uitblijven van de beloofde huwelijkpost vraagt u zich misschien af er überhaupt nog wel een huwelijk plaatsvond. U stelt zich misschien al een lekker smeuïg maar ook jammerlijk verhaal voor waarbij de bruid misschien nog wegliep voor het altaar of de bruidegom koudwatervrees kreeg. Maar niets van dat alles. Geen runaway bride of andere dramatiek, gewoon een prachtig huwelijk, van een prachtig paar op een zonovergoten dag begin mei en een lichte blogachterstand.
De bruid wenste géén klassiek wit-met-veel-kant-en-tralala-trouwkleed. Gelukkig maar: not my cup of tea en in dat geval kon ze rekenen op een doorverwijzing naar de dichtstbijzijnde bruidswinkel. Wat stond wel op het verlanglijstje?

• Iets simpel, rechttoe-rechtaan maar toch feestelijk, 
• Mama-dochter twinning
• Misschien iets met plooikes?  

En verder gaf ze me carte blanche. Just the way I like it :)

Dat het een Lotte Martens-stofje zou worden was snel beslist. Maar Lotte Martens-stofjes, dat weet ik uit ervaring moet je in 't echt zien om ze pas écht te kunnen appreciëren. De kleuren op scherm zijn niet altijd de kleuren in realiteit en de schittering wordt haast altijd onrecht aangedaan. In januari gingen we dus in real life stofjes shoppen bij Bobby Sewing in Mortsel. De keuze viel op 'Clarias'. Een heel lichtroze stof met soepele val en koperen print. Uitstekende smaak, die bruid.
Een gemakkelijke opdracht zou het niet worden, dat wist ik van in den beginne. Met een lengte van 1,50m en vrouwelijke vormen waar ik alleen maar van kan dromen, heb je geen 'standaardmaten'. Niet getreurd, gewapend met lintmeter, patroonpapier en het boek '200 jurken' toog ik aan het werk. Ik tekende het eenvoudige rechte jurkje over, veranderde een aantal zaken designgewijs, maakte een proefbovenstukje (voor de maat), en nog eentje (voor de fit), en nog eentje (voor de tuning), en nog een proefjurk in zijn geheel (voor de finetuning), en toen durfde ik de schaar zetten in de Clarias.

Even aftoetsen:

• Iets simpel, rechttoe-rechtaan maar toch feestelijk? Check 

• Misschien iets met plooikes?  Check. Door de keuze voor raglanmouwen (niet voorzien in het boek) konden we spelen met plooitjes in het bovenpand zonder één of ander balloneffect te verkrijgen.

'Ga ik niet doen, no way, nee, ik zeg nee', peperde ik mezelf in.

- Even tussen haakjes, niet dat ik zo asociaal ben, of niet erg hulpvaardig, maar één en ander heeft te maken met drukke bezigheden achter de schermen maar daarover snel meer -

Maar toen de vraag kwam zei ik uiteraard sneller ja dan dat ze met haar ogen kon knipperen. Dus here we are, op een kleine 5 weken voor hun ja-woord en moeder en dochter moeten nog gekleed worden. U kent mij en deadlines. Gelukkig kent de bruid mij en deadlines ook en is Bridezilla een haar onbekend begrip.
Voor dochter Julie maakte ik deze week een testkleedje. De keuze viel op, hoe kan het ook anders, het Once Upon a Party patroon van Ienemiene. Het kind mocht snuisteren in mijn stoffenkast en koos resoluut voor zomerse kleurtjes (Petit Pan, Wasabi blanc)
Meer heb ik er niet aan toe te voegen, for now. En al goed ook, want er is nog werk aan de winkel!