Wat een ontdekking, dit patroon! Het is natuurlijk niet dat ik het niet kende, want alles wat An van StraightGrain uit haar mouw schudt belandt per definitie in mijn (reële en/of virtuele) patronenkast. Sommige patronen zijn van die must haves en de Ume is er zeker één van :)

Alleen had ik nog niet de moed om eraan te beginnen. Hemdskleedjes, ja, dat is gelijk hemdjes, maar dan in 't lang. En hemdjes dat associeert deze dochtermoeder met moeilijk en vooral véél werk.

Maar mijn meisjes worden ouder, en vooral Jolien is de 'zo veel mogelijk zwier'-fase een beetje voorbij. Hemdskleedjes zijn dan het perfecte stoere en hippe alternatief. Dus ik toog na veel getalm en een sjot onder mijn gat door deze versie toch aan het werk.

Ik diepte een stofje op uit mijn voorraadkast, gekocht ooit bij Bellelien (en nog in sale in de turquoise met gele variant zag ik :)) met altijd al een hemdskleedje in het achterhoofd, dat ook op de goedkeuring van dochterlief kon rekenen.

En toen begon ik aan avondjes slow sewing. Ik besloot om - m.u.v. het borstzakje - voor alle opties te gaan. Als je het dan toch doet, doe het dan goed ;) De stof gebruikte ik met veel gepuzzel op tot op de allerlaatste centimeter. De polosluiting en de schouderpas knipte ik op de schuindraad.

Ook de knoopjes komen uit mijn voorraadkist, ik denk dat ze nog dateren uit de tijd van de Petit Pan winkel op de Nationalestraat.

Na nog meer getalm en de feestdagen vond ik dan eindelijk een streepje daglicht om wat foto's te maken. Jolien is er doodcontent mee en de volgende hemdsjurk voor mijn oudste staat al op de planning (al is planning een heel relatief begrip, dat begrijpt u). Hehe, mission accomplished. 

Oh ja, en toen ik toch bezig was deed ik maar meteen van tweevoud. Efficiënt en al. Maar die foto's zijn voor een volgende keer ;)

Een week of 2 geleden stonden we gezellig wat te keuvelen in het Gentse, ter ere van de opening van de nieuwe winkel van de Stoffenkamer. We, dat waren onder andere Katrien aka Kaatjenaaisels en An aka Straightgrain - ik keuvelde nog met een boel andere inspirerende dames, daar niet van, maar dat heeft nu weinig belang voor mijn punt. 

Gezellig dus, tot Katrien mij er fijntjes op wees dat ik ergens op het wereldwijde web had verkondigd dat ik de volgende keer écht eens gewoon het patroon zou volgen, en hoe het daar nu mee zat. Tja, bekentenis, als ik dingen verkondig dan is dat gewoonlijk meer bladvulling dan dat het de bedoeling is dat dat later tegen mij gebruikt kan worden maar kom: ik had echt oprecht de beste bedoelingen deze keer, echt!

Jolien, het kind is ondertussen alweer 8 en kreeg ergens in de lente een fikse groeispurt, heeft werkelijk niet gelogen geen enkel kleedje meer in haar kast met een zedelijke lengte. Dus kleedjes werden er maanden geleden al beloofd, en belofte maakt schuld.

Toen Feliz (het nieuwste patroon van Straight Grain) het levenslicht zag, sloot ik haar meteen in mijn hart. Tof model, veel opties, ruffles allerhande, enfin, veel waar voor je geld! Met mijn kleedjesvoornemen stond een Feliz-kleedje hoog op mijn prioriteitenlijst. Als u zich inmiddels, als echte kenner, afvraagt waarom dat kleedje op de foto, op de klokmouwen na, nu niet meteen veel weg heeft van Feliz, lees dan vooral verder.

Ik maakte enkele kapitale fouten. 

Nummer 1: Ik pikte een soepele én gladde donkerblauwe gridstof uit mijn kast (gekocht bij Olive). Daar is op zich niks mis mee, ware het niet dat gridstof geen tikkeltje vergevingsgezind is voor kleine 'afwijkingen'*. Afwijkingen? Tja ... oorspronkelijk wilde ik voeren in dezelfde stof, en voor dat voeringdeel keek ik niet heel nauw naar de grid op de stof. Toen ik uiteindelijk besloot toch te voeren met een lichte jeans had ik plots 2 voorpanden uit de gridstof, ééntje mooi recht van draad, eentje ietsie minder mooi recht van draad. Alleen vergat ik dat ergens in een nachtelijk uur en pikte er op goed geluk ééntje uit om mee verder te werken. Het verkeerde uiteraard, wat ik pas doorhad toen het ding klaar lag voor een eerste pasbeurt.

*Dat er niks vergevingsgezind aan is zie je ook aan de tailleband op de rug. Ik wijt dit aan glad en glibberig want ik lette deze keer zeer erg op de positie van de stof.

Nummer 2: Ik negeerde bij het tekenen en knippen heel flink een stemmetje in mijn hoofd dat zei: pas op, het kind is 8 en dus is een hoog schattigheidsgehalte niet meteen het streefdoel. Bleek bij die eerste pasbeurt (waarvan de maat overigens pérfect zat) dat de verhoogde taille in combinatie met het kleedjesplan toch net iets te schattig was. Op de één of andere manier werkt dat niet meer zo voor mijn 8-jarige. Verkorten tot een pittig topje, of het onderdeel recupereren voor een rokje was de simpele oplossing geweest, maar het kind  wilde kleedjes, remember - en dat zal mama geweten hebben, de traantjes die blonken in de ogen mag je er zelf bij bedenken.
Bijna had ik geheel en al in de vuilbak gekieperd, al betwijfel ik of dat de goedkeuring van dochterlief had kunnen wegdragen. Maar de pitbull in mij kwam bovendrijven en ik zocht hardnekkig naar een patroon waarbij ik de klokmouwen toch nog zou kunnen incorporeren. Die lagen immers gemaakt klaar, gerolzoomd en al. Ik bladerde door wat boekjes in de kast en in de Knippie 1/2017 zag ik een kleedje  (jurk 11) waarmee ik klokmouwen wel zag matchen. 

Alle overbodige patroondelen werden geskipt en het bovenpand van Feliz hertekende ik zodat het zou aansluiten bij dit kleedje. Ik sukkelde nog serieus op de biaisafwerking bovenaan. Ik denk niet dat ik dat al eerder deed in combinatie met een blinde rits, en als je u dan moet beroepen op de oh zo uitgebreide uitleg in de Knippie, dan weet je dat je in bent voor een uurtje of twee trial en error.
Maar kom, al bij al: operatie red het kleedje geslaagd. Ben ik helemaal tevreden? Nee, ik zie teveel afwijkende grids op de achterkant. Volgde ik het patroon op de letter? Euuuuuh, oeps, noch Feliz noch Knippie hadden die eer. Sorry Katrien!

Ben ik verliefd op mijn meisje in dat kleedje? Ja, kei hard!

Last minute cadeaus, ik maak er mijn specialiteit van. 

Die cadeaus in de vorige zin mag u gerust schrappen trouwens, het is hier last minute alles eigenlijk. In mijn herinnering was ik als kind nochtans altijd voorbeeldig op tijd, maar sinds ik als 23-jarige opgescheept werd met de slechtste examenrooster ever is het hek van de dam. Vijf examens in even zoveel dagen na amper twee weken blok, dat vroeg om red bull en een drastisch andere ingesteldheid wat betreft slaap en time management. Helaas met blijvende gevolgen. Disclaimer: het kan ook zijn dat time management nooit mijn sterkste kant was maar dat mijn herinneringen niet 100% stroken met de realiteit.

Maar even weer on topic. Baby Gijs organiseerde zaterdagmiddag zijn eerste festivalletje, dus zaterdagochtend ging ik in actiemodus.

Het model is de (vereenvoudigde) Lua, van Straightgrain. Ik maakte deze al verschillende keren, en een patroon dat in de vingers zit, helpt geweldig om last minute cadeaustress te vermijden. (tip ;)). De stof is er eentje van Cotton + Steel (bij Alotte), met de toepasselijke naam 'Sleep Tight'. Gevoerd met een laagje H630 en een effen katoentje kan deze prima dienst doen in iets frissere zomernachten.

Gijs: sweet dreams!

Nadat zowel Jolien als ikzelf gekleed werden, bleef nog net voldoende tijd over voor een outfit van de jongste. 

Waar ik bij Jolien eerst het kleedje maakte en dan op zoek moest naar bijpassende schoenen - een uitdaging is een understatement als je een beetje afwijkt van de seizoenskleuren - deed ik het voor Janne omgekeerd. Ze koos eerst de feestschoenen - en schoenen in mintkleur, daar weten we wel weg mee - en daarna zocht ik bijpassende stoffen. Een pak gemakkelijker ;). 

Bij Georgette sloeg ik mijn slag. Ik koos voor een mintkleurige double gauze van Les Trouvailles d' Amandine, en toen ik toch bezig was klikte ik ook een perzikkleurige tricotcoupon van Elvelyckan in mijn winkelmand.

Het patroon zat ook al even in mijn hoofd, de Nova van StraightGrain. Prachtig patroon vind ik dat, dat met haar vele plooitjes-opties, toch hét handelsmerk van StraightGrain, ook meteen een hoog wow-gehalte heeft. Het was, écht waar, mijn bedoeling deze keer strikt het patroon te volgen. Gewoon een A-lijn kleedje in de double gauze, met honinggraat-plooitjes.

Maar toen de stoffen toekwamen, mooi op een hoopje, de perzikkleurige tricot op de mintkleurige double gauze kon ik ze niet meer scheiden. Dus ik stelde mijn plannen bij en besloot dat een feestelijke t-shirt op een simpel rimpelrokje ook perfect zou werken. Een kleine Nova-hack drong zich op. 

Omdat tricot en een geweven stof katoen toch wel wat anders verwerken, besloot ik een stuk stof eerst te voorzien van plooitjes, en dan aan de hand van een goedpassende t-shirt en het patroondeel van de voering met aangeknipte mouwtjes het t-shirt te knippen. Een ballon-effect wilde ik vermijden, dus ik knipte het bovenstuk door op de lijn van de voering en zette er dan een ongerimpeld deel onder. We schrijven deadline - 3 dagen dus ik was blij dat het werkte zoals het in mijn hoofd zat. 

Die plooitjes, dat 3D-effect, ik kan er naar blijven kijken! Ik werkte af met de hand met fluo garen, voor een pittig detail.

Achteraan knipte ik de voering in 2 delen en koos voor een knoopjessluiting. 

In de zij liet ik het fluo ook nog even terugkomen. Van zo'n details kan ik genieten.

Nova, yes, I like! En An, ik beloof het, de volgende versies - want die volgen ongetwijfeld - volgen het patroon naar de letter!

Straight Grain's nieuwe patroontje is u vast niet ontgaan? Laure, een qipao jurkje met verschillende mouw en kraagopties. Eerlijk, toen ik dat zag staan dacht ik een Qi-quoi? Het ligt wellicht aan mijn gebrek aan algemene kennis, maar voor mijn part had het even goed kunnen gaan om een kleedje met open rug, beensplit of een ander exotisch detail. 

Blijkt dat de qipao-stijl dateert uit het Shangai van de jaren 1920. Kijk, zo leert een mens weer eens iets bij. *dank je wel An ;)*. 

Het meest kenmerkende detail is wellicht het opstaande kraagje en het assymmetrische voorpand. Nu herinnert u zich heel misschien nog deze post waarin ik mijn aversie tegenover opstaande kraagjes uitsprak. Opstaande kraagjes, dat zit bijna in dezelfde categorie als rolkraagjes - béh, echt, sorry, in quasi geen enkel geval te verantwoorden tenzij misschien als camouflage voor een gigantische zuigvlek of zo. En dan nog, er zijn altijd alternatieven in de vorm van sjaals en dergelijke. Maar goed, we wijken af.

Eerlijk is eerlijk,   Laure bracht mij kraagsgewijs toch al serieus aan het twijfelen - en dat op zich is al een geweldige verdienste, maar voor de eerste versie kon ik me er toch nog nét niet toe aanzetten het kraagdeel uit te knippen. Dat assymmetrische detail daarentegen, dat moest er bij in. Ik negeerde dus flink de kraagstap en bracht paspel rondom de halsopening aan om dat detail in de verf te zetten. Eén en ander had tot gevolg dat ik wat moest puzzelen om de voering mooi aan de halsopening te bevestigen, maar wat zou naaien zijn zonder puzzelen (ahum ;)).

Het stofje kocht ik bij Bellelien (Wanderlust Sky, van Mona Luna) en kon geen betere bestemming krijgen. Jammer wel dat ik na het knippen van het voorpand besefte dat de vogels op de stof in werkelijkheid niet bezig waren aan een duikvlucht, noch aan andere acrobatische toeren, maar dat ik het gewoon ondersteboven knipte. Oeps. Ik trok de lijn dan maar bewust door naar het achterpand :) Ach, de lieve mensen op IG vonden het alvast niet storend. U wel?

Qua maat naaide ik voor Janne een 6 jaar met breedte 4 jaar. Ik weet wel dat er altijd het omgekeerde wordt aangeraden, nl. kijk naar de breedtemaat en pas dan de lengte aan. Ik ben eigenwijs, en heb zo mijn eigen logica. Als je enkel verlengt ter hoogte van taille of rokdeel maar verder de verhoudingen van een kleinere maat behoudt, dan lijkt het mij dat de oksel vaak te hoog komt en gaat snijden onder de amen. Been there, done that, en dat is meteen kleedje verwijzen naar de voddenzak. Niet zeker of de naaipolitie het met mij eens zou zijn, maar voortaan doe ik het dus zo, en voorlopig werkt dat prima. 

Janne was in top-poseervorm, en dus zijn er véél foto's. 

Jolien is tegenwoordig helemaal into jumpsuits. Ze spreekt het woord liefkozend - en niet beter wetend - uit als 'shjumpies' of 'shjumpshoets'. Vooral de exemplaren waarin ze zich vrijelijk kan bewegen dragen haar voorkeur weg. Het nieuwe Hoppe-patroon van StraightGrain en 128 is dus op haar lijf geschreven.

Voor het halterlint grabbelde ik eens in de pareldoos van de meisjes. It's all in the details, nietwaar?

Ook aan de slag met Hoppe? Met de code HOPPETOUR10 krijg je 10% korting in de shop.

Meer inspiratie vind je hier:

MyMinnieMie | Petrol & Mint | sewpony | Made By Sara Sisko By Mieke | Made By Caro | Liesellove | Stannel | Khadetjes Blanche | Just Add Fabric | Bellelien | Creative Needle and Threads