posts in
omni tempore
Omni tempore ... again
dinsdag 12 januari 2016
Weinig nieuws hier onder de zon. Toen ik het had over bandwerk, bedoelde ik ook bandwerk. So I present to you: Omni Tempore III.
Ik kocht uiteraard wel een ander stofje. Eentje voor jongens die al groot en stoer willen zijn - enter de vossen - maar die ook de goedkeuring kan wegdragen van mama's die gewoon al goed genoeg vinden - enter het grijs -. Het stofje kocht ik bij Pieke Wieke, mijn go-to-shop als ik jongensstoffen moet scoren.
Feest werd er deze keer gevierd bij daglicht, en dus werd het feestvarken zelf gesommeerd zich naar de fotostudio -ahum- te begeven.
Niet dat hij daamee inzat overigens, getuige daarvan dat hij dat nog eens enthousiast overdeed met zijn tweede -helemaal zelfgekochte- cadeau :).
Ik kocht uiteraard wel een ander stofje. Eentje voor jongens die al groot en stoer willen zijn - enter de vossen - maar die ook de goedkeuring kan wegdragen van mama's die gewoon al goed genoeg vinden - enter het grijs -. Het stofje kocht ik bij Pieke Wieke, mijn go-to-shop als ik jongensstoffen moet scoren.
Wel ja, boys will be boys.
Safari-kaptrui
woensdag 30 december 2015
Die trui met messias-allures, dat was er eentje in een reeks. Het naai-fiasco van vorig jaar nog indachtig - met een titel waaraan ik met de regelmaat van de klok aziatische spammail rond brandhout te danken heb, een klein wist-je-dat-je - nam ik mezelf voor dit jaar te gaan voor veilig en jongensproof terrein: kaptruien. Eenvoudig scoren bij dat jong geweld, lijkt me.
Petekind nr. 1 kreeg een kaptrui met een zeker safari-gehalte. Ik nam een super zachte gemêleerd blauwe sweatstof als basis en duikelde mijn potje gouden textielverf nog eens op. Sinterklaas bracht hier van die blaaspennen, kennen jullie dat? Die komen in een pakket, en het beste van die pakketten zijn de mallen die er bij geleverd worden. - Disclaimer, mijn kinderen zullen daar allicht anders over oordelen. Instagram-volgers kregen al een tipje van de sluier: De zebra-mal deed perfect dienst voor een unieke textielprint.
Petekind nr. 1 kreeg een kaptrui met een zeker safari-gehalte. Ik nam een super zachte gemêleerd blauwe sweatstof als basis en duikelde mijn potje gouden textielverf nog eens op. Sinterklaas bracht hier van die blaaspennen, kennen jullie dat? Die komen in een pakket, en het beste van die pakketten zijn de mallen die er bij geleverd worden. - Disclaimer, mijn kinderen zullen daar allicht anders over oordelen. Instagram-volgers kregen al een tipje van de sluier: De zebra-mal deed perfect dienst voor een unieke textielprint.
Verder volgde ik hetzelfde recept als bij de vorige versie, d.w.z. Omni Tempore patroon (Sofilantjes), doorgeknipt voorpand voor verborgen zakken en duimgaten. En zelfs hetzelfde model mocht nog eens optreden. Bandwerk*, zei ik het niet? *op de stijlvolle prinsessenschoenen na dan :)
Dikke duimen
zaterdag 26 december 2015
Het was in de aanloop naar Pasen dat mijn jongste aankwam met een vreemd verzoek. 'Mama, ik wil gaten in mijn handen'. Euh...
Even flitste door mijn hoofd dat ze bij die Jezus-aan-het-kruis-verhalen bij 3-jarigen nu ook weer niet moeten overdrijven met details - dat was dan nadat ik een kort moment van grootheidswaanzin (als in 'oh god, mijn kind moet de nieuwe messias zijn') - de kop in drukte. Een beetje gericht doorvragen later kwamen we echter van 'gaten in handen', over 'gaten in duimen' tot 'duimgaten'.
Of te wel, het kind wenste gewoon een trui met gaten waar ze haar duimen door kon steken. Back in my comfortzone. Uit pure opluchting, beloofde ik er snel werk van te maken, en maakte een mentale nota. To-do vóór de zomer - ok, die snel is voor interpretatie vatbaar, obviously.
Helaas voor dochterlief was zelfs die 'snel' een schromelijke onderschatting. Pasen passeerde, de zomer kwam en ging, de herfst deed zijn intrede en zelfs de winter kondigde zich, zij het voorlopig puur op papier, aan. Maar deze week kwam het er eindelijk van! Eén en ander heeft te maken met een last-minute kerstcadeautjes-bandwerkje. Het werd er dus eentje in een reeks, maar dat kan het kind worst wezen. Want ze heeft eindelijk een trui mét duimgaten. Halleluja!
Ik werkte een restje sweaterstof op van dit project. Het patroon is de Omni Tempore van Sofilantjes. De overslag aan de kap maakt dat je er zo lekker in kan wegkruipen. Het patroon is wat mij betreft eerder aan de ruime kant, want ik maakte voor Janne de 110 (terwijl ze confectiemaat 116-122 draagt) en die is zelfs eerder breed. Om haar nog een beetje groeimarge te geven, overdreef ik een beetje met de lengte van de heup- en mouwboorden.
Omdat ik geen zin had in een opgestikte zak, maar het comfy-gehalte niet onderuit wou halen door geen zakken toe te voegen verknipte ik het voorpand en voegde verborgen zakken toe. Een kleine ingreep, maar zo gewaardeerd.
Ach, zo lang ze haar moeder maar dikke duimen blijft geven is het mij allemaal eender.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Social Icons