12 september 2013, die datum doet bij u waarschijnlijk niet bijzonder aan. Mij zei hij eigenlijk ook niks, totdat ik eens ging kijken wanneer ik mijn eerste blogbericht de wijde wereld in stuurde. Juist ja. De eerste berichten weifelend: Ga ik dit volhouden? Hoe vind ik de juiste toon? Wat wil ik hier juist vertellen? En heeft er iemand überhaupt een boodschap aan wat ik hier neerpen? 

Een jaar later kan ik zeggen dat deze blog opstarten één van mijn betere opwellingen was. En het bijna dagelijks groeiend volgersaantal bevestigt mij in dat gevoel. Waar jullie vandaan blijven komen, joost mag het weten, maar dat jullie hier meer dan welkom zijn, dat is wel zeker! Het meeste plezier beleef ik aan jullie reacties, hier of op facebook. Sommige hilarisch, andere heel lief, maar de meeste gewoon enthousiast en hartverwarmend. Dank jullie wel allemaal!  

Toen ik de datum met rasse schreden dichterbij zag komen, begonnen de radertjes in mijn hersenen op volle toeren te draaien. Hoe kan ik jullie bedanken voor jullie niet aflatend enthousiasme? Een give away misschien?! Mja, maar daar doe ik maar een enkeling plezier mee. Niet dat ik iets heb tegen weggevertjes, hou de blog maar in 't oog! Maar ik wilde iets doen waar iederéén iets aan heeft, iets waar iederéén bij wint. Ik bekeek wat de meest geraadpleegde post was in het éénjarig bestaan van deze blog. Op nr. 1 staat de tutorial voor het herfstkleedje, maar het patroon en tutorial voor het babykleedje met stolpplooien is duidelijk aan een inhaalmanoeuvre bezig.

Op één van de facebookgroepjes waarvan ik lid ben, deed ik een paar weken geleden een voorzichtige uitspraak, dat ik dat babykleedje misschien ooit nog wel eens in andere maten zou tekenen. Want eerlijk is eerlijk, niet iedereen wacht tot een baby bijna een jaar wordt om op bezoek te gaan. Wel nu, waarom maakte ik daar nu eens geen werk van? Een give away voor iedereen! 

Tussen droom en daad ligt een klein probleempje gaapt echter een grote ravijn, ik ben namelijk geen patroontekenaar. Een patroon schetsen op basis van een bestaand kleedje of patroon, en daar dan wat aan aanpassen, daar draai ik mijn hand niet meer voor om. Een eigen gemaakt patroon (correct) graderen, das andere koek. Maar goed, als ik iets in mijn hoofd heb...Ik haalde er dus wat boeken bij. Studeerde wat. Schetste wat. Semi-professioneel Amateuristisch en al tekende ik het patroon de voorbije week uit in 5 maatjes. Ook aan het basispatroon dat al op mijn blog staat werd gesleuteld.

Het babykleedje ligt hier klaar om de komende dagen te digitaliseren in maatjes 3-6 maanden, 6-9 maanden, 9-12 maanden, 12-18 maanden, 18-24 maanden. Maar u kan u voorstellen dat ik niet in alle maten een geschikt model in de buurt heb, en voor ik het patroon op het web smijt had ik toch graag wat feedback. Daarom dus een oproep, een tester call als het ware! 

Wie wil dit patroon de komende week voor mij testen? Ik zoek minstens 2 testers in elk maatje. Voorwaarde is dat u tijd heeft om het kleedje binnen de week na het bezorgen in elkaar te steken en mij feedback te bezorgen, dat u genoeg ervaring heeft om het kleedje aan de hand van de reeds voorhanden zijnde tutorial(s) in elkaar te steken én dat u een levend pasmodel voorhanden heeft (in welk vorm dan ook, dochter, kleindochter, buurmeisje, nichtje,...). U kan u opgeven door te mailen naar siskobymieke@gmail.com met opgave van de leeftijd en borstomtrek van uw baby. Ik bezorg u dan zo snel mogelijk het pdf-patroon van de bijhorende maat. Moesten er meer kandidaten zijn dan dat ik testers nodig heb, dan ga ik gewoon het rijtje af. En voor u *enthousiast* allemaal wil gaan mailen en testen ;) lees nog even verder, want ik heb jullie hulp nogmaals nodig!

Ik ging deze week zelf al aan de slag met een kleiner maatje. We hadden namelijk nog een babybezoek gepland aan de 7 maanden oude Yvonne. Ik diepte er één van mijn favoriete stofjes (Sevenberry) voor op. De paspel liet ik deze keer achterwege, en voor de sluiting opteerde ik weer voor een knopenpat met kamsnaps.   

Yvonne wou zelfs poseren. Lief hé! 

Ik ben een virtuele windowshopper. En een weegschaal. Geen goeie combinatie. Ik schuim webshops af, leg vanalles in mijn winkelmandje, om vervolgens in de verschillende fasen van afhandeling (gegevens doorgeven, bestelling herbekijken, betaling bevestigen, you know te drill) te beginnen twijfelen, en uiteindelijk het scherm toch maar weg te klikken. Zijn er nog zo'n zielen?

Af en toe loop er eens iets mis ongepland. Toen ik de nieuwe Cotton+Steel collectie ontdekte bij Miss Matatabi een maand of wat geleden, verviel ik in mijn twijfelachtige gewoonte, uiteraard. Ik vulde mijn mandje - maar half hoor, had ik het geweten, ik had meteen meer ingeladen, maar goed - twijfelde, en klikte weg. Een half uur of wat later kreeg ik een bevestiging dat mijn bestelling onderweg was. Wat? Hoe? Had ik dan betaald? (euh ja, zo bleek) Een week later zaten twee prachtige stofjes in de bus. Eentje zag u al, en ook het andere (August Monarch Coral Navy) kon ik niet langer laten liggen. Per ongeluk dus, maar heel gewenst.

Voor Jolien maakte ik er een kleedje uit. Stoer en lief tegelijk. 

Als basis gebruikte ik het kleedje met rechte rok uit stof-voor-durf-het-zelvers. De grote leeuwenprint kon wel wat tegengewicht gebruiken, vond ik. Ik overwoog even om het idee van Griet na te apen door het achterpand volledig uit blauwe stof te knippen, en het voorpand dan in zijn geheel uit de leeuwenstof, maar koos uiteindelijk voor een andere oplossing. 

Onder- en bovenpand plakte ik aaneen, om vervolgens het bovenpand op de borst weer door te knippen. Het bovenpand verbreedde ik daarna met 2 cm om er twee plooitjes van 0,5 cm in te verwerken. In de plooi stak ik een stukje van de dubbelgevouwen leeuwenstof van 0,8 cm breed. Zo komt dat aan elke kant 3mm piepen. Welkom, vals knopenpat. Bij de stockverkoop van Strass vorige week vond ik knopen in de ideale kleur.

Jolien poseerde, zonder tegenzin - het is weleens anders-, en weigerde het kleedje nog uit te doen. Voor de maat gebruikte ik de 110-116, en het is 'pittig kort' deze keer. Janne paste het kleedje ook, en komt er ook prima mee weg. Deze zal dus spoedig naar de kast van de zus verhuizen. Ik moet alleen nog bedenken hoe ik dat ga aanbrengen. Afkopen met een nieuw kleedje misschien?

Toen ik de Skippy Dress van Make it perfect zag, was ik direct verkocht. Na deze post waarvan de glitter en glamour afspetterde, zou u verkeerdelijk kunnen denken dat ik een bling bling kind of chick ben. Not! 99% van de tijd loop ik er sportief (doch stijlvol - denk ik graag zelf) bij. 

"The Skippy dress is a fabulously flattering and extremely comfortable everyday dress", yes please! Het stijlvolle element zit hem in de stofkeuze, een grijze tricot met zilver streepje die ik meebracht van de Fragile stockverkoop vorig jaar. Glitter, dan toch.

Het kleed werd in een paar uur geknipt en in elkaar gestoken, snel-klaar-project, dat ook nog! Maar nee, het rokgedeelte, dat was niet echt zo flatterend als beloofd. Ik steek het op het feit dat het rokdeel in dit patroon bestaat uit een rechthoekige lap, waarbij er dus geen rekening gehouden wordt met vrouwelijke rondingen of afronding naar de zijnaden toe. Maar het kan ook aan de erg soepele tricot gelegen hebben. In alle geval, het trok schots en scheef onderaan. 

Dus werd het rokdeel er weer af gehaald en werd het kleed een trui met buidelzak. Toch flatterend en extreem comfortabel, oordeel zelf!

Het poezenkleedje dat ik eerder maakte, kreeg er een zusje bij: het poezenrokje! Onze oudste (en eigenlijk ook onze jongste) dochter is dol op deze beestjes, toch als deze van de niet bewegende, grollende, kroelende of miauwende soort zijn - ironisch genoeg is het kind doodsbang van levensechte poezen (of honden, of konijnen, of ... - maar niet van spinnen, kevers, wormen, of andersoortig ongedierte), maar dat terzijde. Toen ik deze stof  (Kokka, Poes bol blauw) spotte bij een blitzbezoek aan Julija (de bakstenen versie is echt gevaarlijk dicht bij mijn werk, en dus passeer ik daar af en toe heel toevallig), zag ik daar meteen een rokje in. 

De stof is eerder van het canvasachtige soort, en dus zocht ik een model dat goed tot zijn recht komt met een stevigere stof. Zij maakte het rokje Pauline uit Zelfgemaakte kleertjes 2 al meerdere keren en bewees met dit exemplaar dat canvas een topkeuze is. 

Ik toog aan het werk. Ik nam maat 4 jaar over voor mijn 5-jarige. Qua breedte moest dat net passen, qua lengte mocht het wel wat korter dan de naar mijn mening nogal zedig uitgevallen exemplaren in het boek. De knoopsluiting achteraan verving ik net als @Yane door een blinde rits in de zijnaad. 

En dat zal ik geweten hebben. Bij een eerste pasbeurt (waarbij het rokje in feite volledig omgezoomd en al klaar was) bleek het rokje toch nog wat te ruim (dus toch nog tornen om knopenelastiek toe te voegen - waarom in godsnaam ben ik zo lui om dat niet ineens te voorzien), maar wat erger was, ik trok de rits kapot. Kleine tegenslag. Maar hé, in plaats van het ding in een hoekje te smijten om nog een half jaar te laten stof vangen, heb ik die rits meteen vervangen. Flink é.

Een kleine vraag aan de zelfgemaakte kleertjes 2-kenners: de achter- en de voorkant van het rokje zijn, in mijn versie precies hetzelfde (met 2 patroondelen, nl. voorpand 2x aan de vouw en voor-platstuk 2x aan de vouw ben je klaar), maar is dat nu de bedoeling?! Op de patroontekening lijken achteraan maar 2 stolpplooien te staan, en staat ook precies 2 stukjes elastiek in de tailleband. In de uitleg, wordt die elastiek nergens meer vermeld, en gaat men ook uit van 3 plooien, zo lijkt mij. Onduidelijkheid troef. Dus deed ik maar gewoon lekker mijn eigen goesting. 

Het bijpassende vestje vond bij Lola en Liza.