Sporty in BLOS
woensdag 29 maart 2017
Na een rustige periode in de gips, waarin veel ruimte was voor allerhande wilde naaiplannen, kon ik vorige week eindelijk terug plaatsnemen achter mijn favoriete huishoudelijk apparaat ;) Net op tijd om mee op de kar te springen van de nieuwe BLOS-collectie van About Blue Fabrics.
Ik ben nog steeds in mijn streepjesfase - ik vermoed dat die nog wel even gaat voortduren ook - en toen mijn oog deze lijnen spotte, ging ik over de streep (vette wink, #flauwewoordspeling). Niets dan lovende woorden, want naast de geweldige prints, werd deze collectie geprint op dezelfde fantastische zomersweatkwaliteit die we ondertussen van About Blue Fabrics gewoon zijn.
Ideaal gerief voor zomerse truien en sweaters, maar mijn kinderen zijn tegenwoordig vooral uit hun broeken gegroeid. In de plaatselijke bibliotheek snuisterde ik eens in de recente Ottobres en in de laatste editie (1/2017) stond dit sportieve driekwart joggingbroekje (model Kiwano). Jolien was direct verkocht.
Het broekje stikt vlotjes weg. Het meeste tijd stak ik in het doorstikken van de zakken en pijpboord met een overlocksteek op mijn naaimachine. Maar zelfs dat ging redelijk gemakkelijk. En het is dat, dat dit broekje wel een professioneel allure geeft, niet? Strikken, dat vindt het model nog een beetje lastig, dus sinds kort hanteren we gewoon een koordstopper - toevallig en masse in huis ;) (nog een beetje sluikreclame voor k-bas :))
Ideaal gerief voor zomerse truien en sweaters, maar mijn kinderen zijn tegenwoordig vooral uit hun broeken gegroeid. In de plaatselijke bibliotheek snuisterde ik eens in de recente Ottobres en in de laatste editie (1/2017) stond dit sportieve driekwart joggingbroekje (model Kiwano). Jolien was direct verkocht.
Enig kleine minpuntje, het model begint vanaf 134 en Jolien past net in een 128. Indachtig dat Ottobre meestal vrij ruim valt, knipte ik een 134 zonder naadwaarde, verkorte 3 cm en stikte de buitenbeennaad op 1 cm in plaats van 0,7cm. Dat laatste was niet nodig geweest, want nu het broekje qua breedte vrij nipt. Gelukkig spant er niets, dus geen geklaag aan dochterskant.
Het broekje stikt vlotjes weg. Het meeste tijd stak ik in het doorstikken van de zakken en pijpboord met een overlocksteek op mijn naaimachine. Maar zelfs dat ging redelijk gemakkelijk. En het is dat, dat dit broekje wel een professioneel allure geeft, niet? Strikken, dat vindt het model nog een beetje lastig, dus sinds kort hanteren we gewoon een koordstopper - toevallig en masse in huis ;) (nog een beetje sluikreclame voor k-bas :))
Het model past perfect bij de sportieve stijl van dochterlief. Ze kan vrijuit bewegen én handstand doen op de meest onmogelijke plaatsen zonder haar onderbroek te showen. Ik denk dat ze het liefst dag en nacht zou wonen in zo'n outfit. En wie kan haar ongelijk geven?
Mijn 'greige' cardigan
donderdag 16 maart 2017
Een tijdelijke blogstilte, hier op dit plekje wereldwijde web. Helaas, ik had het graag anders gezien. Een kleine aanvaring met de grond is daarvoor verantwoordelijk. Resultaat van die aanvaring is immers een, weliswaar prachtig kleurtje (*grijns*), onbuigzaam materiaal rond mijn arm. Vier volle weken al, en nog minstens één week te gaan - niet dat we aftellen of zo.
Nu naaien even on hold staat, heb ik plots een zee van tijd te doden. Ik deed mijn best deze te vullen met psychosociaal verantwoorde TV-reeksen, maar toen ik na een avondje Temptation *wink* ook nog zoiets als 'Adam zoekt Eva' onderging, had ik het helemaal gehad.
Afleiding, dat was dringend aan de orde. En toen zag ik vanuit mijn ooghoeken mijn brei lonken, waar ik nog net een halve mouw van moest afwerken. Die brei startte ik 'nog maar' 11 maanden geleden op, op een heerlijk naaiweekend waar ik de pedaal van mijn naaimachine vergat. Een klein bezoekje aan de lokale Zeeman later, zat ik daar in de zetel met 'greige' (de kleur houdt het midden tussen grijs en beige) wol, een stel priemen en wat brei-grage companen. Toch al in de 'vergeet-modus' besloot ik lustig verder te improviseren. Met wol van 10 euro voor 10 bollen (ik zeg maar iets, weet ik veel wat dat kostte, dat was 11 maanden geleden é mensen) kan je je zoiets wel permitteren.
Mijn brei-ervaring beperkt zich tot wat rechts en averechts, opzetten, meerderen en minderen en weer afzetten, dat lukt ook nog net en meer kwam er ook niet aan te pas. Nee, ook geen patroon. Gewoon op 't zicht. Dat mijn zicht bij het bepalen van de gewenste lengte van de voorpanden achteraf gezien wat weg had van een dronkeman, dat moet ik er helaas bij nemen. Aftrekken is géén optie.
U vraagt zich misschien af hoe dat dan in zijn werk gaat, breien met één mobiele arm. Terecht ook, want echt vlot werkt dat nu niet. Maar ik ben al een tijdlang afgestapt van gewone rechte priemen, en dus ook van pogingen die onder mijn dichtgenepen oksels te manoeuvreren. Gewoon over en weer op een rondbreinaald werkt prima, is veel relaxter én bovendien een pak socialer. Niks geprik in de ogen van je minderjarige zetel-buur, en ook op het openbaar vervoer neem je slechts minimale ruimte in.
Het ineenzetten, dat is toch echt het spannendste aspect aan heel het improviserend brei-gebeuren. Gaan die afzonderlijke delen wel iets draagbaars opleveren? Wel, niks wow, en absoluut niet perfect. Maar aftrekken is géén optie (of zei ik dat al ;)) en dragen zal ik de vest doen. Al is het maar omdat mijn kleerkast weinig huisvest dat gemakkelijk over een gips past. Ha!
Laure, op zijn kop
maandag 13 februari 2017
Straight Grain's nieuwe patroontje is u vast niet ontgaan? Laure, een qipao jurkje met verschillende mouw en kraagopties. Eerlijk, toen ik dat zag staan dacht ik een Qi-quoi? Het ligt wellicht aan mijn gebrek aan algemene kennis, maar voor mijn part had het even goed kunnen gaan om een kleedje met open rug, beensplit of een ander exotisch detail.
Blijkt dat de qipao-stijl dateert uit het Shangai van de jaren 1920. Kijk, zo leert een mens weer eens iets bij. *dank je wel An ;)*.
Het meest kenmerkende detail is wellicht het opstaande kraagje en het assymmetrische voorpand. Nu herinnert u zich heel misschien nog deze post waarin ik mijn aversie tegenover opstaande kraagjes uitsprak. Opstaande kraagjes, dat zit bijna in dezelfde categorie als rolkraagjes - béh, echt, sorry, in quasi geen enkel geval te verantwoorden tenzij misschien als camouflage voor een gigantische zuigvlek of zo. En dan nog, er zijn altijd alternatieven in de vorm van sjaals en dergelijke. Maar goed, we wijken af.
Eerlijk is eerlijk, Laure bracht mij kraagsgewijs toch al serieus aan het twijfelen - en dat op zich is al een geweldige verdienste, maar voor de eerste versie kon ik me er toch nog nét niet toe aanzetten het kraagdeel uit te knippen. Dat assymmetrische detail daarentegen, dat moest er bij in. Ik negeerde dus flink de kraagstap en bracht paspel rondom de halsopening aan om dat detail in de verf te zetten. Eén en ander had tot gevolg dat ik wat moest puzzelen om de voering mooi aan de halsopening te bevestigen, maar wat zou naaien zijn zonder puzzelen (ahum ;)).
Het stofje kocht ik bij Bellelien (Wanderlust Sky, van Mona Luna) en kon geen betere bestemming krijgen. Jammer wel dat ik na het knippen van het voorpand besefte dat de vogels op de stof in werkelijkheid niet bezig waren aan een duikvlucht, noch aan andere acrobatische toeren, maar dat ik het gewoon ondersteboven knipte. Oeps. Ik trok de lijn dan maar bewust door naar het achterpand :) Ach, de lieve mensen op IG vonden het alvast niet storend. U wel?
Qua maat naaide ik voor Janne een 6 jaar met breedte 4 jaar. Ik weet wel dat er altijd het omgekeerde wordt aangeraden, nl. kijk naar de breedtemaat en pas dan de lengte aan. Ik ben eigenwijs, en heb zo mijn eigen logica. Als je enkel verlengt ter hoogte van taille of rokdeel maar verder de verhoudingen van een kleinere maat behoudt, dan lijkt het mij dat de oksel vaak te hoog komt en gaat snijden onder de amen. Been there, done that, en dat is meteen kleedje verwijzen naar de voddenzak. Niet zeker of de naaipolitie het met mij eens zou zijn, maar voortaan doe ik het dus zo, en voorlopig werkt dat prima.
Janne was in top-poseervorm, en dus zijn er véél foto's.
Rozy, een nieuwe verslaving
dinsdag 7 februari 2017
Als er bij K-bas nieuw gerief wordt gelanceerd, dan doen we dat niet zomaar. Dat weten jullie ondertussen wel. Nee, dan testen we grondig, en het moet gezegd, met veel plezier.
Toen ik Rozy in het vizier kreeg, dan zag ik daar meteen véél potentieel in. Rozy, dat is het geesteskindje van Anne, aka de dame achter Serial Bagmakers. Het is een patroontje voor een portemonnee met een speciale sluiting. Tot voor kort verkocht ze het patroontje enkel in het Engels, maar de erg sympathieke Antwerpse zag er geen graten in dat speciaal voor K-Bas, en uiteraard voor u, te vertalen in haar moedertaal. Daar zeggen we geen nee tegen, nietwaar!
Eén en ander wil zeggen dat we deze week een nieuwe categorie toevoegden op de website, nl. 'patronen'. Druk is het daar nog niet, momenteel, maar daar wordt aan gewerkt Uniek aan deze patronenselectie is dat elk van deze patronen door ons getest en gekeurd zal worden zodat we u vakkundig kunnen adviseren over versteviging, sluitingen, stoffen en des te meer.
Rozy dus. Ik maakte drie exemplaren. Eentje in ivoorkleurige croco-kurk aan de buitenkant. Daar ben ik, het moet gezegd worden, het minst tevreden over. De toplaag van de ivoorkleurige croco-kurk (ook de cognackleurige werd ondertussen uitgetest en beter bevonden) is iets fragieler dan onze effen en bamboo-varianten, en op de stress-punten (in de plooi en de keerpunten) 'krakeleert' dat wat te veel naar mijn goesting, ik geef het maar mee.
Nochtans, de look, daar hou ik wel van. Ik gebruikte de bronskleurige sluiting, en net als hier combineerde ik binnenin met een licht katoentje van Atelier Brunette. De portemonnee heeft, ondanks haar compacte uiterlijk, véél ruimte voor kaarten, briefgeld en een ritsvakje voor kleingeld.
Als tweede maakte ik een lederen versie. Ik kocht cognackleurig nappaleer bij de lederhandel, voerde met een zigzagkatoentje en werkte af met een sluiting in zwart nikkel. Erg simpele maar tijdloze look.
Voor de binnenkant van deze week ik af van de handleiding en gebruikte ik een enkele laag kurkleer voor de vakjes. Dan kan je véél stappen overslaan, en dat is goed voor de moraal ;) Anderzijds, ik zou niet aanraden héél het binnenwerk uit kurk te maken, de lagen worden dan te dik en krijg je niet meer mooi in je sluiting. (Dat geldt trouwens ook voor moest je het plan opvatten dikkere katoentjes of jeans of zo te gaan gebruiken langs de binnenkant). Maar een combinatie van katoen en kurkleer kan zeker!
Het patroon is echt uitstekend! Ik moet dat natuurlijk zeggen, of ik praat tegen onze winkel ;). Maar ik kan met mijn hand op het hart zeggen dat je waar krijgt voor je geld. Anne dacht werkelijk aan alles, en maakte zelfs een video van hoe je de sluiting bevestigt (wat zichzelf ook wel uitwijst, maar soms wil je het ook gewoon gezien hebben). De grootste uitdaging is denk ik de stoffen wegsnijden voor de uitsparing in de sluiting. Maar met wat geduld, een scherp mesje, eventueel holpijp en scherpe schaar lukt dat zeker.
Het patroon kan je apart aankopen, net als al het nodige materiaal, of in een DIY-kit - kwestie van snél aan de slag te kunnen..
Mijn voorraad is voorlopig aangevuld! Welke is jullie favoriet?
Abonneren op:
Posts (Atom)
Social Icons