posts in
Ikatee
Grand'ourse in drievoud
donderdag 25 januari 2018
Ik lijd aan een vervelende aandoening, niets levensbedreigend, maar mogelijk wel levensverkortend. De officiële naam is mij niet bekend, maar het voornaamste symptoom is de chronische overschatting van de beschikbare tijd, of vanuit een ander perspectief maar het komt op hetzelfde neer, de chronische onderschatting van de tijd die veel 'to do's' in beslag nemen. Ondanks verwoede pogingen om die to do's terug te dringen, lijken die zich bovendien alleen maar op te stapelen.
Eén van die verwoede pogingen is mijn luidkeelse en veelvuldige verkondiging 'ik naai niet op bestelling'. Ja, sorry, echt. Als naaisels moetjes worden, dan passen ze bijna in de categorie 'retouches', en in die categorie wil je niet belanden.
Dat wil niet zeggen dat ik niet naai voor een ander, verre van, maar dan moet het wel een beetje in mijn kraam passen. Babycadeautjes bijvoorbeeld is nog altijd een hele dankbare, dat móet niet, maar is plezant om te maken, schattig om naar te kijken en impassant hoef je geen geboortelijsten af te schuimen (waar tegen de tijd dat ik daaraan denk enkel nog maar grote dingen opstaan, en 1/5de luiertafel vind ik maar niks om te geven, of de laatste 2 slabbetjes, die kan ik dan ook nog wel zelf maken ;)).
Dus toen ik door omstandigheden met dit schattige jasje aan kwam op het werk, werd dat uitgebreid bewonderd door mijn allerliefste collega's. Ze kennen mijn credo - ik naai niet op bestelling - dus een expliciete vraag kwam er niet. Maar de juiste dosissen oh's en ah's misten hun effect niet. Voor ik het goed en wel besefte hoorde ik mezelf voorstellen er voor hun klein- en petekinderen te maken. Ja. In meervoud dus. Eén jongen, en een meisjestweeling. Twee-jarige peuters inmiddels.
Ik ken mezelf al wel iets beter tegenwoordig, dus eind november wist ik al dat december niet haalbaar was (hoogdagen voor een webshop = laagdagen voor vrije tijd), en zo geschiedde. Eind januari werd de afgesproken deadline. Af en toe werd eens subtiel gepolst naar de stand van zaken, zodat ik mijn voorstel zeker niet zou vergeten. En kijk, we zijn 24 januari en de jasjes zijn al overhandigd aan de trotse groot/peetouder. Soms verbaas ik mezelf ;) Dat ik de rest van januari niet meer op mijn werk moet zijn was misschien een kleine stimulerende factor om het voorbije weekend voluit te gaan ;)
Drie peuterjasjes naar het patroon van Ikatee (Grand'Ourse), allemaal met de schattige konijneoren. Ik twijfelde nog of een pandaprint in combinatie met konijneoren wel konden, maar ach, who's cares, ruimtevaarders met konijneoren zijn ook eerder bizar en daar zou ik dan niet over vallen.
De stofjes selecteerden we in samenspraak. Het is te zeggen, ik deed enkele voorstellen, en we eindigden bij 3x de panda print van Elvelyckan Design. Twee maal roze, met een andere voering voor de tweeling, één maal blauw voor de kleinzoon. U merkt terecht op dat er helemaal geen blauwe panda's te bespeuren zijn. Ik onderschatte namelijk licht hoeveel stof er juist in een jasje voor een tweejarige kruipt. Stof met directionele print dan nog. Een uur lang heb ik gepuzzeld en gevloekt, maar uiteindelijk heb ik mezelf vermand en een ander pareltje (jeanstricot van Lillestoff, PiekeWieke) uit mijn kast gevist. Achteraf gezien ben ik daar erg blij mee want de donkerblauwe ruimtevaartstof mét grote maanprint en subtiele bling is pérfect op maat van een tweejarige. Zeg nu zelf. Uit blauwe pandastof kreeg ik nog wel maatje 1 jaar geperst dus dat jasje is voor de volgende baby.
Voor de knopen van de roze jasjes greep ik naar een dubbele rij drukknopen uit k-bas voorraad.
Jasmin sweater
vrijdag 1 december 2017
Ik hinkel nog maar eens achterop, jawel. Niet alleen verwerkte ik dit stofje nadat half naaiend Vlaanderen het al lang en breed als kledingstuk in de kast had hangen, ook gingen er nog eens ettelijke weken over voor het geblogd geraakte. Is dat erg? Maar nee, ik heb me er stilaan bij neergelegd dat ik tot de schildpadden-der-bloggers behoor, en weet je wat, de schildpaddenwereld is best aangenaam. Er moet veel minder, er mag veel meer.
Dus voila, ik presenteer jullie, ruim na datum, de Jasmin sweater, nog maar eens een patroontje van Ikatee Couture, in een ultra zachte french terry van SYAS.
Opnieuw zijn het de ruffles die dit patroon net dat tikkeltje extra geven. Door de plaatsing op de mouwen die de schouders accenturen geven ze aan deze sweater een eighties look, vind ik. Epauletten, anyone?
Nu hunker ik niet per se naar de eighties mode, maar zo een kleine knipoog vind ik wel kunnen. Om de look af te maken ging Jolien dus voor een wilde 'permanent-achtige' haardos ;).
Babyjasje in zwart-wit-roze
zondag 19 november 2017
Aan ons prikbord prijken nog een stuk of 10 geboortekaartjes. Sommigen daarvan al lichtelijk vergeeld, oh shame on me. Ze verdwijnen namelijk pas na een bezoekje aan de desbetreffende (niet altijd meer zo) kersverse wereldbewoner.
Alle bezoekjes binnen de 6 maanden na de geboorte, klasseren we hier dan ook onder de noemer 'bovengemiddeld snel'. Alle bezoekjes binnen de 3 maanden vallen zelfs binnen het 95ste percentiel, en zijn dus 'uitzonderlijk snel'. Aan de andere kant van het spectrum liggen bezoekjes na 24 maanden. Uitzonderlijk traag, dat wel, maar nog niet hopeloos afgeschreven. Moest u een peuter hebben in deze categorie, wanhoop niet ;).
Bij Mone, wat dacht u, overtroffen we onszelf. Drie maanden op de kop, en in acht nemende dat zij zelf 5 weken te vroeg kwam piepen komt het totaal eigenlijk op één maand en 3 weken - of met cijfers en statistiek kan je werkelijk alles bewijzen ;)
Geen babybezoek zonder passend geschenk, en babyjasjes scoren al-tijd. Ik naai dat ook graag, dus dat is een win-win. Deze keer geen one-to-hug, al is het patroon Grand'Ourse van Ikatee Couture eigenlijk héél gelijkaardig. Had ik het beter bestudeerd, ik had mijn geld misschien beter ergens anders in gestoken, maar wat kan ik zeggen, ik viel voor de konijnenoren.
Het patroondeel voor de kap vond ik erg bijzonder. Het duurde even voor ik doorhad hoe dat nu eigenlijk in zijn werk ging gaan. Hoewel je het patroondeel normaal aan de stofvouw legt, koos ik voor een middennaad om de 'golfjes' uit de stof niet op zijn kop te zetten aan één kant.
Zwart-wit-oudroze, het wordt een patroon. Ik smelt daar elke keer voor...
Ik koos voor fake knopen, en innaaibare drukknopen. Gemakkelijk voor mij - geen knoopgaten in french terry - en ook in gebruik, denk ik zo.
Marieke in marmer
maandag 6 november 2017
Marmer is hot en trendy, zo blijkt uit interieurplaatjes op instagram en dergelijke. Maar u weet als trouwe volger inmiddels dat trends vaak helemaal aan mij voorbij gaan. Vorig jaar nog, oh ironie, wisselden wij vol overtuiging het oubollige donker marmeren tafelblad van onze keukentafel in voor een betonnen versie. Geen seconde spijt van.
En toch, als je iets vaak genoeg ziet, in de juiste setting wel te verstaan, dan went dat wel. Sterker nog, dan ga ik het vaak ook gewoon echt mooi vinden. Dus toen ik dit bijzondere katoentje ontdekte bij De Stoffenkamer kreeg ik visioenen van gemarmerde kleedjes. Ik klikte en kocht. Dat manlief de wenkbrauwen fronste bij de stof is bijzaak, weet hij veel van hot en trendy ;).
Bij dat visioen hoorden ook ruffles. Al even hot en trendy. Ook daaraan moest ik even wennen, maar inmiddels vind ik juist gedoseerde frullen helemaal OK.
Voor het patroontje haalde ik mijn inspiratie bij haar, en haar, en haar, en haar. Met Marieke van Ikatee krijg je waar voor je geld: véél opties, véél maten en véél ruffles.
Ik koos voor de kleedjes-versie, met lange mouwen (het is tenslotte herfst) en frullen op de middenvoor. Verder niks speciaal. And boy, wat hou ik van het resultaat! Het enige dat ik betreur is dat ik de mouwen niet iets verlengde. Tja, les petites françaises ...
hot en trendy...
stoer ...
lieflijk ...
frullerig ...
met oog voor detail ...
verkocht!
Abonneren op:
Posts (Atom)
Social Icons