posts in Miss Madeline

Miss Parrot

maandag 12 september 2016

Waarom zou ik mijn naaiplanning aanpassen aan de seizoenen, als de weergoden zich ook prima kunnen aanpassen aan mijn (gebrek aan) naaiplanning?

Ze moeten het geweten hebben, daarboven, dat ik met een "lichte" vertraging kamp. Er lagen nog een paar zomerse UnFinished Objects stof te vangen (over de winter-UFO's van vorig jaar gaan we wijselijk zwijgen) die ik deze week eindelijk flink en kordaat aanpakte. Dat kadert allemaal in een allesoverkoepelende gemoedstoestand waarbij ik de noodzaak voel alle overbodige rommel buiten te smijten, me te ontdoen van te kleine (kinder)kleren en ander spul waar ik al meer dan een jaar niet meer naar omkeek. Ja, inderdaad, eindelijk.

Goed, die UFO's dus. Geen idee hoe dat bij u gaat, maar bij mij ligt dat een tijdlang (neem dat gerust ruim) gewoon in de living, op de kast in het zicht. Daarna verhuist dat naar de doos op die kast. De kans dat er dan nog iets mee gebeurt vooraleer de kinderen hun maat inruilen voor een grotere is ongeveer 30%. Als ik nog niet tot afwerken toe kwam verhuist de UFO naar een doos ín de kast, waar ook de retouches gestockeerd worden. De afwerkingskans slinkt dan naar 1% (en dat geldt eveneens voor retouches. Want kom, de vrouw die retouches klasseert onder bevredigend naaiwerk mag zich outen in de comments).

Na deze Miss Madelines bestelde ik meteen een stofje bij Bambiblauw waar ik de perfecte zomertop in zag. Ik was gierig, en bestelde 50cm. Ruim voldoende voor één top, maar ik werd nog gieriger en dacht er twee uit te kunnen persen. Maar dat was buiten de ruglus gerekend. Twee geknipte voor- en achterpanden later zat ik daar, met de handen in het haar, te bedenken hoe ik daar een ~~mouw~~ ruglus aan kon passen. De oplossing lag voor de hand, het zouden effen ruglussen worden, alleen lag er geen passend effen stofje in mijn kast. Lap. En het vervolg laat zich raden. De geknipte patroondelen belandden op de kast, dan in de doos op de kast, en ze stonden op het punt naar de doos in de kast te verhuizen, maar toen vermande ik mezelf.

Ik zette mijn gierigheid aan de kant en knipte de ruglus alsnog uit één van de geknipte voorpanden. Beter één afgewerkt en draagbaar exemplaar dan 2 geknipte UFO's met een afwerkingskans van 1%. Waar of niet? De onderkant zoomde ik om met een overlocksteek. Wisselen naar een tweelingnaald, en dan nog een spoeltje opwinden, daar ben ik écht te lui voor. Voor het halslint verknipte ik een oude t-shirt.

En toen besloot de zon ook nog van de partij te zijn, halleluja! Dit exemplaar kan door de oudste nog nét ingewijd worden, en dan verhuizen naar de kast van de jongste. Zomer 2017: We are ready for you!

read article

Miss Parrot

Een gerecycleerde Miss Madeline

maandag 4 april 2016

U herkent haar al van ver aan de ruglus, Miss Madeline.

Hier nog in de nog-niet-gefinetunede-want-eerste-testversie maar evenzozeer geliefd door de dochter die haar al bij het eerste zonnestraaltje van dit jaar uit de zomerspullen viste. En als die zomerspullen van de snelle en gerecycleerde soort zijn, dan kan moederlief dat alleen maar aanmoedigen.

Dat gerecycleerde, dat zit zo. Na enkele wasbeurten kwam mijn ultrazachte organische Wow-To-Go longsleeve te kort maar veel te breed uit de was, heeft u dat nu ook soms? Het moet gezegd worden, van wassen op lage temperatuur, de nog druipende was verslepen naar de wasdraad en dan een half uur zoet zijn met uithangen in het occasionele zonnetje in plaats van de droogkast heb ik niet veel kaas gegeten - wasdraad, huh, waar? mijn luie aard kan ik niet verloochenen. Dus het kan best dat dat shirt close maatjes werd met een handdoek in de 90° was, of nog waarschijnlijker, dat het verstrengeld geraakte in een donsovertrek in de droogkast.

Jammer maar helaas, dat noemen ze dan de bluts met de buil. Maar hé, in dergelijke inschattingsfoutjes zitten ook opportuniteiten. Het t-shirt belandde op de te recycleren stapel, en werd vanonder het stof gehaald bij de eerste test van Miss Madeline. Ik knipte slim en moest dus niet eens omzomen! Whoppaaa!

Miss Madeline, dat gaat hier en masse genaaid worden de komende maanden! Mark my words.

read article

Een gerecycleerde Miss Madeline

Miss Madeline In 't zonnetje

maandag 29 februari 2016

Af en toe doe ik impulsaankopen. Nee, dat is niet waar, ik doe vaak impulsaankopen. Go with the guts of zoiets. Meestal loopt dat goed af, maar af en toe vraag ik mij af waar in godsnaam mijn guts zaten. Zo kocht ik een half jaar geleden of zo bij Bambiblauw een safari-dierenpaneel, tricotstof, maar bij aankomst kon ik er niets anders meer in zien dan een pyjama.

De jongste dochter echter, die was wel meteen verkocht en gebruikte het paneel een tijdlang als speel-picknick-deken. Tot ik het opborg in mijn stoffenkast en deze bij 'de-grote-stoffenopkuis' op de te-verkopen-stapel legde. Maar dat was buiten de dochter gerekend. Ze viste het er meteen weer uit, met de nodige krokodillentranen, dat spreekt voor zich - wie Janne aka onze dramaqueen kent kan zich er ongetwijfeld iets bij voorstellen.

Maar soms dan heeft het zo moeten zijn zeker? Want toen Miss Madeline testklaar was viste ik dit paneel weer uit de kast. En ik ben zwaar verkocht. Voor- en achterpand met dieren, dat was te veel van het goede, maar gecombineerd met een zomers effen kleurtje is dit ideaal campingmateriaal. En bonus: zo konden er zelfs twee kleedjes uit één paneel. Nichtje Tess heb ik nog niet horen klagen.

Over het nieuwe patroontje van Mind the Whale kan ik kort zijn. Schaf het u aan, nu! Niet twijfelen, gewoon doorklikken en kopen.

Wie meer redenen nodig heeft: Miss Madeline is geniaal en elegant in zijn eenvoud (die ruglus!), zit in 'ne wip en ne gauw' in elkaar, is zuinig in stof, heeft verschillende varianten, gaat jarenlang van pas komen met een range van 92 tot 152 én niet in het minst, u steunt er nog tot Pasen Madeline de Lierse Stoffenmadam mee, die recent getroffen werd door brand. #letsfightthatfire! Riet, vette speekmedaille!

Bij gebrek aan zomerse temperaturen liet ik beide meisjes binnen opdraven. En ze deden dat met veel overgave.

Janne en Tess, dat is twee handen op één buik, dat is veel passie en vuur (en af en toe wat water), veel show (met geregeld wat drama), dat is pure rock 'n roll.