posts in
de tas van annelies
Bucket bag in waxed cotton
maandag 4 september 2017
Élke vrouw die zich vrijwillig in - laat ons wel wezen, een zeer zelden flatterende - koerstenue hijst verdient wat mij betreft een medaille. En zéker die vrouwen die dan ook nog eens, just for fun, 5,6 km het snot uit hun neus rijden, puffend, hijgend, zwetend. Je kan er lyrisch over doen, en tussen pot en pint zingt menigeen de lofzang, maar eigenlijk is dat gewoon een kleine 10 minuten zwaar, zwaar, zwaar afzien.
De eeuwige roem die zo'n heldendaad met zich meebrengt is uiteraard niet te onderschatten, maar kom, even eerlijk, een gloednieuwe k-bas helpt toch nog net dat tikkeltje beter voor de motivatie, nietwaar? Naast een tas voor de winnares van de plaatselijke wielerclub, maakte ik er dus nog eentje voor de snelste vrouw overall.
Cognackleurige leren riemen, en fournituren in zwart nikkel dragen bij aan de stoere look. Binnenin koos ik voor zwart-witte driehoeken - u ziet wellicht het patroon ondertussen- en voegde ik een ritszakje toe. Daarvoor gebruikte ik het restant van de koperen rits van k-bas no 1. (1m ritstape = 3 ritsen, geef toe, dat is veel waar voor je geld). Tip: maak dat zakje niet te breed want dat is lastig bij het dichttrekken ondervond ik.
Voor het rijgkoord won koord op het rol het dit keer heel snel van zelfmaak. Dat koord, love it. Ik werkte het koord onderaan af met een restje cognackleurig nappaleer dat ik nog had liggen.
De koordstopper maakte ik op de manier beschreven in het boek, maar daar stootte ik op de grenzen van wat mijn naaimachine nog verwerkt krijgt. Ik denk dat er in dat middenstuk wel 8 of misschien wel 10 lagen waxed cotton aan elkaar gestikt moesten worden. Die waxed cotton is niet super dik, maar wel super stevig, en mijn machine deed een 10-tal keer van de 'motor overbelast', ook met de meest stevige leernaald. Ik trok mijn conclusies en greep naar een alternatief: de holniet. Nog een driehoekje erbij onder als knipoog naar k-bas en klaar is kees.
Als ik zelf een favorietje moet aanstippen, dan kies ik deze. K-bas no 1 vind ik tof, lekker all-round, maar k-bas no 2 daaraan verloor ik mijn stoere hart. Een klein beetje hartzeer had ik wel, toen ik die moest afgeven ;). Welke is jouw favoriet?
Materiaal: k-bas
Patroon: model Kato, uit de Tas van Annelies
Een lili in burel
zondag 16 april 2017
Het model heeft geen rits - let's face it, ik gebruik dat gewoonlijk toch niet, net iets te nonchalant volgens de wederhelft - maar wel een handig binnenzakje. Of zeg maar gerust binnenzak. Die werkte ik af met brede zwarte nepleren biais. Voor de hengsels koos ik voor zwarte leren riemen. Normaal beginnen de hengsels al vanuit het bodemdeel, maar om esthetische redenen koos ik ervoor ze niet te laten doorlopen hier. Bevestigen met een holniet, en klaar (niks aan, I swear, ik maakte daar zelfs eens een filmpje van).
Maar laat me het eens over de stof hebben. Voor het bodemdeel gebruikte ik zwarte behandelde kraft-tex. Dat kan wel tegen een stootje, en ik hou van de stoere look. Voor de binnenstof greep ik naar een heerlijk tijgerstreep-printje van bij Mon Depot. Een perfectere match met de kleuren van de buitenstof, kon ik niet direct bedenken.
En de buitenstof, daarvoor koos ik voor één van de nieuwste k-bastelgen: prachtige intense goudgele burel. Burel? Euh, wat is dat, denkt u nu wellicht? Burel is verwant aan vilt, maar is eerst geweven en dan pas vervilt in tegenstelling tot 'gewone' vilt. Het is 100% wollen stof van Portugese makelij, net geen 2mm dik met water- en vuilafstotende eigenschappen. Net als vilt dus. Ideaal tassenmateriaal, dachten wij zo.
Niet goedkoop, zeker niet, maar kwalitatief, veelzijdig, duurzaam en milieuvriendelijk. En de intense kleuren krijgt u er gratis bovenop. Naast een reeks aan mooie kleuren in burel, kozen we trouwens ook 5 tinten 100% wolvilt uit voor de webshop. 100% wol, en geen mengeling, dat heeft zijn prijs, maar dat is het zo waard! Burel en vilt zijn vanaf woensdag te koop op www.k-bas.be.
Voor deze tas verstevigde ik enkel de voeringstof. Dat werkt perfect.
Mijn bereidwillig model testte uit wat er allemaal nog meer in die 'er-kan-altijd-nog-wel-iets-bij-tas' paste. En ja, zo ook haar hoofd. 'Kijk mama, ik ben een robot'. Hartje voor de verbeelding.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Social Icons