Bij het begin van het nieuwe schooljaar werden de kleerkasten van de kinderen serieus uitgemest. Hoewel de oudste maar moeizaam afscheid kon nemen, verhuisde de ondertussen veel te korte flamingo-lemondrop uit Homemade Mini Couture naar de kast van de jongste. 

Moeizaam dus. Het kind hecht doorgaans niet zo sterk aan kledij, maar om de één of andere reden was Jolien van dag één aan dat bloesje verknocht. Traantjes blonken al in haar ogen, haar lip trilde verdacht. En wat doet een moeder die een huiselijke crisis totaal ondoordacht en heel erg pedagogisch onverantwoord in de kiem probeert te smoren? Jawel, die belooft een nieuwe. I know, rotverwend die kinderen, maar hé, u weet wel, dat van die kat bij de melk zetten?! Ik geef toe, veel aanmoediging heb ik niet nodig.

Bij Mon Depot kocht ik onlangs dit prachtige stofje: Zalmroze superzachte olifantjes. Ik combineerde met een zwart kraagje uit een restje van dit project en 2 zwarte kamsnaps. In plaats van de knoopsluiting achteraan, koos ik voor een blinde rits.

Qua maat behield ik de 6 jaar van de flamingo-versie maar voegde in de lengte 4 cm toe. Perfect zit die nu.

Jolien adopteerde onlangs een hondje, in de speelgoedwinkel. Dat blaft en snuffelt en al, u kent dat, het type 'speelgoed' waar ik persoonlijk van gruwel. Maar ik herinnerde mij plots dat mijn zus op die leeftijd zo'n blaffend hondje cadeau kreeg van haar meter, en hoe wij allemaal jaloers waren. Tja, niet alles is verantwoord hier in dit huishouden. Dus ze kreeg haar zin, en sleurt 'Fifi' sindsdien doodgelukkig overal mee naartoe.