Familieportret

zaterdag 15 november 2014

Toen Jolien haar nieuwe cirkelsjaal aan papa showde, zag ik een steekje jaloezie in zijn ogen. Zo'n lekker warme sjaal, een 'veredelde buff" zoals hij het noemt, dat wilde hij ook. Veel meer aanmoediging heeft een toegewijde vrouw als ik niet nodig.

En dus stak ik er nog enkele ineen, eentje voor hem (combinatie joggingsstof en double gauze (ideaal materiaal, zo zacht!) van Ellen Baker, bij Julija), eentje voor de jongste (combinatie joggingsstof en leeuwenstof van Michael Miller, bij Liesellove) én eentje voor mezelf (combinatie joggingsstof en Confetti Honeycomb van Art Gallery, ook bij Liesellove).

Deze week kwam het er op familieuitstap eindelijk van een familieportret te (laten) maken.

Die rode wangetjes van onze kinderen, die zijn er niet speciaal voor deze foto's, maar zijn een overblijfsel van een heuse kabouterwandeling in natuurgebied 'De Groote Peel' in Nederlands Limburg. Als u daar in de buurt eens moet zijn, een echte aanrader voor kindjes tussen 3 en 6! Volgende foto's zijn gewoon te schattig om niet met u te delen.

read article

A Lotta for us

donderdag 13 november 2014

Ik vertel geen enkele naai-adept iets nieuws door te stellen dat Compagnie M als een sneltrein de virtuele naaiwereld veroverd heeft. Kinderkleding met simpele strakke lijnen, maar ingenieuze details, en een handleiding om u tegen te zeggen, dat kenmerkt Compganie M. Of ja, dat dachten we toch.

I'm sure I'm not telling any of you fellow sewing adepts anything new by saying that Compagnie M has taken the virtual sewing community by storm. Children's clothes with clean lines yet ingenious details, accompanied by very detailed instructions are its signature style. A least, that's what we thought.

Recent heeft Marte besloten - ik stel me zo voor om de zeurende vrouwelijke ietwat-jaloers-op-hun-kinderen-zijnde naaisters tevreden te stellen - zich ook te wagen aan vrouwenpatronen. Dat kunnen we natuurlijk alleen maar toejuichen! Het spreekt dan ook voor zich dat ik op de eerste rij stond om haar eerste vrouwenpatroon aan een test te onderwerpen.

Recently Marte has decided to broaden her scope from our kids' wardrobes to our wardrobes, hooray! - while I have no real insight in her motifs, I can only imagine she could not longer resist the hurdle of whining female costumers. I too was eagerly awaiting her first women's pattern so it should come as no surprise that I was very happy to sew up a test version of her new Lotta skirt pattern, all for myself.

Ik gebruikte als voornaamste stof de nieuwe Halo Brown van Atelier Brunette. Zalige stof is dat, die viscose uit de nieuwe 'couture' lijn. Licht, voelt luxueus aan en, niet onbelangrijk, ze kreukt een pak minder dan de gekende Atelier Brunette katoentjes. Het contraststofje aan de zakken, daar moest ik wat aan wennen. Ik heb lang een weerstand gehad tegen dierenprints, maar die weerstand begon stilaan weg te ebben. En stofshoppen met mijn meer modebewuste blogvriendin Annick heeft me net dat extra duwtje gegeven dit luipaard stofje toch maar te kopen. Niet dat ik beide stofjes kocht om samen te gebruiken, maar toevallig lagen beide stofjes naast elkaar in mijn stoffenkast en bleken ze qua kleur perfect te matchen. Ik kon niet anders dan ze te combineren. Omdat de luipaardprint in de zakflapjes al zo druk is, liet ik de knopen achterwege.

I chose a new Atelier Brunette fabric (Halo Brown) as the main fabric. I truly love the new 'couture line'. It is lightweight, has a very luxurious feel and not unimportantly, it wrinkles a lot less than the well known cottons. The leopard print contrast fabric is one I had to grow into. But fabric shopping with my dear friend-and-much-more-fashionable-friend Annick gave me just the little extra push to buy the fabric anyway. I was not initially planning to use both fabrics together, but they acccidentally ended up next to each other in my fabric stash and the colors matched so perfectly, that I just had to combine them. Because of the busy print, I decided against the use of buttons.

En waarom niet meteen ook een kinderversie, als ik dan toch bezig ben? Ik maakte nog nooit eerder een matchende moeder-dochter outfit, maar deze keer zag ik het wel goed komen.

While I was at it, why not make a kids version too? I had never done this before, but for this one time I thought it would be fun to make two matching mother-daughter skirts.

Ik moet zeggen, nooit eerder was het zo gemakkelijk om Jolien te overhalen om te poseren. 'Samen met mama? In onze mama-dochter-rokjes?' Ik ben me ervan bewust dat er een tijd komt wanneer mama-dochter-outfits verre van cool zullen zijn, dus laat ons het moment maar even uitbuiten, nietwaar? We probeerden voor de gelegenheid ook 'coole' poses, valt het op?!

I have to say, it was never easier to convince my eldest daughter to model for the pictures - I am aware there will be times she will not consider posing with her mother - in matching outfits on top - to be cool any longer, but for now, it still is. We also tried to behave rather cool, the two of us - does it show?

Over het patroon zelf kan ik kort zijn: eigenlijk is het gewoon perfect. Ik moest zeggen dat ik mijn twijfels had bij het model voor een peerfiguur als mezelf. Een rok, met fronsen net op de 'probleemzone', dat kan toch niet erg flatterend zijn, wel? Awel ja, eigenlijk wel, vind ik zelf. De matentabel is ook perfect, zowel voor mij als voor Jolien. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat koppige Mieke dacht een grotere maat te moeten nemen dan de maattabel aangeeft, om vervolgens zoveel te moeten innemen dat we toch gewoon eindigen op de oorspronkelijke maat. Tja, ezels... Gelukkig steek je de rok vlot in elkaar. De zakken zijn perfect van maat en de rok is zelfs spring-proof (ik had u gewaarschuwd voor onze poging tot 'coolness', nietwaar)

About the Lotta-pattern then. Well, it's just about as perfect as can be. I have to say I was a bit wary of model of the skirt at first. A gathered skirt for a pear shaped person like me? Could that actually be anywhere near flattering? Well, against all odds I think it actually is. The size tabel is spot on (for my 5 year old as well as for me - I stubbornly decided against making the size appointed, only to admit afterwards - after a lot of adjustment, I should have stuck with it from the beginning). The sewing is straightforward. The pockets are perfect sized, and the skirt is even fit for jumping (hey, I did warn you about our coolness attempt, didn't I!)

Ook in voor een moeder-dochter-look? U kan het patroon tijdens de patroontour aankopen met 10% korting met de codes Lotta-girls-10 en Lotta-women-teens-10! Hopla!

Are you (and your daughter!) also in for a matching mother-daughter look? You can get the pattern with a 10% discount during the pattern tour using the code Lotta-girls-10 and Lotta-women-teens-10! Off you go!

read article

Pink rules

zaterdag 8 november 2014

Bij Liesellove kocht ik op Femma-weekend een speciaal stofje. Lies klasseert het onder de noemer (namaak)-leer, maar in feite moet je het eens door je handen laten gaan om het ten volle te appreciëren. Het stofje doet wat suède-achtig aan, stretcht behoorlijk, is relatief dik en vooral super zacht. En het is roze, écht roze, dus normaal zou ik daar zo voorbij kijken, maar toch trok het mijn aandacht. Alleen, meestal zie ik een stofje en zie ik ook meteen wat ik ervan zou willen maken - of dat er dan uiteindelijk van komt is een ander paar mouwen, er zijn nl. maar 24u in een dag (ook voor mij, voor wie daar al eens aan durft twijfelen ;)).

Bij dit stofje bleef de aha-erlebnis iets langer uit. Gelukkig heb je op zo'n weekend tijd zat om het wat te laten bezinken, en plots was het visioen er toch. Zo geknipt 2 - shirt nr. 3! Na deze twee versies is mijn honger namelijk nog lang niet gestild.

Donderdagavond vond ik dan nog een paar uurtjes om het t-shirt in elkaar te steken. Het duurde wat langer dan voorzien, want ik sukkelde wat met het vinden van de juiste naald voor de 'speciale' stof. Alle soorten naalden passeerden de revue, en uiteindelijk deed een dunne ledernaald nog het beste dienst - al liet mijn naaimachine hier en daar nog een steekje vallen maar om een uur of 11 's avonds word ik al wat minder kritisch.

Ik werkte het t-shirt af met een grote knoop op de boord, en een 'labeltje' op de stiklijn bovenaan, om het roze wat te breken. Dat detail bedacht ik me pas helemaal op het einde - uiteraard - en dus kwam er een beetje tornwerk aan te pas om het er nog tussen te stikken.

Meer heb ik er eigenlijk niet over te vertellen. Het zit zálig, is toch weer een beetje anders dan een 'gewoon t-shirt' en gaat hier super veel gedragen worden.

Deze week rolden er ook nog een paar cirkelsjaals vanonder mijn machine. Waaronder onderstaande versie. Ik combineerde een restje van de nieuwe atelier brunette viscose met een prachtig zijdeachtig stofje dat ik recycleerde uit een kleedje waarin Sofie - onder de vrienden ook wel gekend als de vriendin-die-niet-kan-strijken - na de eerste wasbeurt een gat streek. Waarna het kleedje belandde bij de vriendin-met-naaimachine-die-daar-misschien-nog-iets-mee-kan. Awel ja dus! Ik leende hem gisteren even voor de boekenborrel van Griet aka Emma en Mona aka de straffe madam achter Stof-voor-durf-het-zelvers 2 maar eigenlijk is hij bedoeld als cadeautje voor...idd, Sofie. Return to sender.

Die boekenborrel, dat verklaart dan ook meteen die vakkundig gecamoufleerde wallen onder mijn ogen. Maar dat is de tol die ik graag betaal voor een gesigneerd boek en een avondje puur genieten in goed gezelschap!

read article

Tiny in de buitenlucht

zaterdag 1 november 2014

Marcel Marlier, weet u, dat is eigenlijk toch ook wel een praktisch man. We zwijmelen met z'n allen vaak weg bij de prachtige kleedjes die hij uit zijn pen tovert, maar dat Tiny niet voor al haar avonturen kortgerokt gekleed kan gaan, heeft hij wel begrepen. Kijkt u het er maar eens op na, Tiny komt meer dan eens stijlvol uit de hoek met broek en t-shirt.

Na twee Tiny-kleedjes, liet ik me voor de I [heart] Marcel Marlier sewalong dan ook inspireren door de meer avontuurlijke buiten-look. Onderstaande prent vormde mijn uitgangspunt.

De iets uitlopende broek doet erg denken aan de alombekende Jacob van Zonen09. Dat patroon gebruikte ik dan ook als basis. Ik elimineerde de ingestikte plooi, verhoogde het rugpand iets en maakte de broek iets smaller en minder uitlopend. Het roze liet ik ook voor wat het is en greep naar dé trendkleur okergeel (een prachtkwaliteit zachte stretchkatoen trouwens van bij Pieke Wieke - ik zou meteen alle kleurtjes willen bestellen).

Ik koos voor opgestikte zakken én nep-paspelzakken op de poep. Tja, ik zat op Femma-weekend en besloot dat ik mezelf wel eens wat kon uitdagen. Niet dat het mijn eerste paspelzakken waren, maar die hoekjes mooi proper krijgen, daar moet ik nog wat aan schaven. Ach, van op een respectabele afstand valt dat niet op.

Tiny's bodywarmer zag er mij allercomfortabelst uit. Op de DIY-Fashion-fair kocht ik bij Miss Daisy een dubbelzijdig bruikbare stof, met aan de ene kant teddy en aan de andere kant bruin leer. Perfect voor een omkeerbaar vestje in Tiny-style. Alleen, stof dubbelzijdig verwerken, zonder naar een biaisafwerking voor de randen te moeten grijpen, dat gaf me toch wat denkwerk. Uiteindelijk deed ik wat zij suggereerde en zoomde ik alle naden en randen om naar de leerkant. Zo komt de teddy ook lekker piepen, net als bij Tiny.

Als basis gebruikte ik het voor- en achterpand van de kaptrui uit stof-voor-durf-het-zelvers. Ik moet zeggen, ik had tijdens het in elkaar zetten een dubbel gevoel bij dit vestje (vooral bij de leerkant dan). En af en toe vraag ik dan eens naar de mening van de man des huizes die prompt vroeg of dat ding moest dienen voor een cowboyverkleedfestijn. Ja kijk, dat helpt dus niet é. Toegegeven, de teddystof-kant is mijn favoriet, maar de leerkant vind ik toch ook wel kunnen, af en toe, niet?