Na mijn stoere aankondiging vorige week dat ik mee zou doen aan de wintereditie van de Kids Clothes Week - en de nog stoerdere dat ik zou stashbusten, maar dat terzijde - bleef het hier verdacht stil. Ha ja, er werd hier ijverig overgetekend, geknipt, gelockt, gestreken en genaaid. Niet aan het tempo dat ik in de ideale wereld - die in mijn hoofd - wou aanhouden. Maar kom, toch aan een gestaag tempo. 

Voor Janne een okergele (ribvelours) variant (Juffertje Uil). Ik tekende, knipte, en naaide maatje 92, maar mijn 2,5 jarige had "water in hare kelder". Dus zette ik er nog een boord onder. Precies zo'n omslag, precies of 't moest zo zijn. Dat heet dan foefelare voor gevorderden.

Voor Jolien een koraalrode jeans (Julija). Voor de zakken gebruikte ik het patroondeel van de bolle plooizak maar liet die bolle plooi achterwege, en gewoon voor de sier zette ik er een blauwe kamsnaps op (maar hé, ik merk net op dat je dat alleen op de laatste foto ziet).

Stashbusting, waar gaat dat over? De bedoeling is dit jaar (oh nee, schrijf ik hier nu echt een jaar?) de voorraad stofkes in de kast te doen slinken in plaats van te doen toenemen. Hoe? Door het 3 out, 1 in principe. Voor elke 3 stofkes die je opgebruikt, weggeeft of verkoopt mag je er slechts 1 nieuw kopen. Simpel? Ja, maar niet als je zoals ik, en ja, ik geef het toe, met een lichte vorm van stoffenverslaving kampt (maar na het aanschouwen van volgende voorraad voelde ik mij al een pák beter). 

Zoals ik het zie zijn er twee mogelijke, zij het elkaar niet uitsluitende manieren van aanpak.
- Ik bijt op mijn tanden om niet aan de verslaving toe te geven.
- Ik schakel een versnelling hoger om die stoffenvoorraad aan sneltempo weg te werken. Want als ik op een aanvaardbaar niveau zit (en dat wil zeggen dat de kasten terug de hoeveelheid stof herbergen waarvoor ze gemaakt zijn) dan neem ik wat gas terug en ga ik voor het stash equilibrum: 1 in, 1 out.  Ik moet ook zien dat ik niet zónder stofjes kom te zitten, want ik neem mijn verantwoordelijkheid als ouder om mijn kinderen te voorzien in hun basisbehoeften heel serieus. Stel dat die kinders straks zonder kleren op straat moeten.

En dat voorraadje wegwerken, daar dient zo'n KCW voor. Simpel é.

Als alles loopt als gepland, heb ik volgende week al 5 stofjes opgebruikt. Dan is't wel gepermitteerd om terug één (of twee?) stofkes te shoppen, niet?

De prachtige kleedjes die soms aan sneltempo op andere blogs verschijnen (zie bv. hier, hier, hier en hier om er maar een paar te noemen) steken wel eens mijn ogen uit. Ik neem mij altijd voor er ook meer te maken maar als ik eerlijk ben, worden er hier veel meer broeken en t-shirts versleten dan kleedjes. En kleedjes maken om in de kast te blijven hangen, dat is toch helemaal jammer.

Na de eerste Jacob hier nam ik mij plechtig voor dat er nog zouden volgen. Mijn meisjes - geen meisjes-meisjes van het rozige type - kunnen dat wel hebben, zo'n broek. De stofjes werden volop ingeslagen, de plannen gesmeed, maar de uitvoering liet op zich wachten. Met de Kids Clothes Week van volgende week in het achterhoofd - en de onmogelijk-in-een-week-te-naaien to-do-lijst, dacht ik al maar vast een vroege start te nemen, beetje vooruitwerken, flink é.

En zie hier, een roestbruine Jacob (de stof heb ik buitgemaakt op mijn allereerste stoffenspektakel ooit), mét een sprankeltje roos aan de zakken (want eerlijk is eerlijk, een béétje roos verkoopt wel beter aan de soms zeer koppige kleuter). En een bijpassend truitje (patroon Marilou, Zelfgemaakte kleertjes 2 - stof Raaga fans, Mona Luna van bij kersenpitje). 

Die Jacob, en daar vertel ik u niets nieuws mee, dat is een zaligheid om te maken (zeker deze versie met opgestikte zakken en nepgulp). Die Marilou, awel, die ook! Leuk modelletje, en gemakkelijk in elkaar te steken. Het patroon, de shirtversie, is naar mijn smaak wel een beetje aan de korte kant. Ik tekende een 6 jaar voor mijn 4,5 jarige, maar zette er onderaan nog een boord aan, in plaats van gewoon om te zomen. En de mouwen, die mochten wat mij betreft ook wel iets langer - die zoomde ik gewoon enkel om om toch nog een cm te winnen.

In de kraag en de polosluiting verwerkte ik een okergele paspel (ah ja!). En roze knoopjes (Juffertje uil). Het lintje voor de halsbies en in de zijnaad scoorde ik op een fourniturenveiling van de facebookgroep Zigzagsteekje.

De Jacob kreeg ook een labeltje en lintje in de zijnaad. 

Getest en goedgekeurd door de ravottende dochter.