Hoofdstuk 3 uit het project winterse kleerkastvulling voor Janne: een Hanami. Het werd een mouwloze versie want om de één of andere reden zie ik van die flutter sleeves niet graag met een longsleeve onder - hmm, als u het ontbreken van mouwen wil interpreteren als een excuus om in de handleiding pakweg 10 stappen over te slaan, zit u er misschien ook niet zo ver naast. 

Mijn eerste Hanami-ervaring werd meteen een goeie. Ik maakte een maat 4 jaar voor mijn bijna 3,5-jarige en moest nog een klein beetje aanpassen aan het lijfje wegens uitgesproken peuterbuik van de jongste hier. Het kleedje is ook zeker nog lang genoeg ondanks ruime zoom (ja, het kind is dan ook nog geen 4 natuurlijk), maar ze gaat er dan ook nog lang plezier van hebben, van deze.

Het prachtige katoentje met zilveren lijntje (Winter Wonderland silver) komt van bij Pieke Wieke. De voering is van Soft Cactus. Achteraan deed ik mijn best op een doorlopende print, en al zeg ik het zelf, ik deed dat niet slecht deze keer.

Janne is content, en Jolien ietwat jaloers. Die eiste het laatste restje van deze 'kei mooie stof' op voor onder haar naaimachine. Eens zien of we daar morgen samen iets deftig vanonder tevoorschijn kunnen toveren.

Na enkele weken in zesde versnelling te hebben geleefd (patroon - give-away - examen), waarvan percentueel bijzonder weinig tijd werd besteed achter mijn naaimachine, keerde de rust weder. Eerst werkte ik de torenhoge berg was en strijk weg - zesde versnellingen hebben zo hun consequenties. 

Maar dan vond ik de tijd om een kleedje af te werken dat hier al enkele weken zo-goed-als-af ligt, maar waarbij net voor de eindmeet de klos garen op was. Maar echt, nét voor de eindmeet é, de halsboord moest nog 10 cm verder gestikt worden. Om te rotten (waarbij ik het vervloekt ding dan ook in een hoekje smeet, dat spreekt vanzelf). 

Dat stofje, dat is een speciaaltje en heeft mij wel wat kopzorgen bezorgd. Het komt van diezelfde twijfelachtige verkoper als het Unikko-look-alike stofje. Door mensen die meer verstand hebben van mode dan ikzelf (en dat zijn er heel wat - in feite eigenlijk de meesten - maar hier in het bijzonder doel ik op Annick) heb ik mij laten vertellen dat het stofje, of tenminste toch het design, in de collectie van Wild had gezeten. Ha, ben ik misschien toch hipper dan ik dacht. Hoe dan ook, dat ik mijn kinderen ermee zou plezieren, stond vast bij de eerste aanblik.

Toen het aankwam (of toen ze aankwamen beter, want ik haalde meteen ook de blauwe versie in huis), bleek het stofje van een rekbare synthetische soort te zijn, badpakkenstof, dat komt nog het meest in de buurt. Glibberig en dun, en het kwam zo goed als droog én kreukvrij uit de wasmachine. Wat moet je daarmee, buiten badpakken maken? Kwam daarbij nog dat door de manier waarop de print op de stof staat, ik nogal creatief moest zijn om het A-lijntje dat ik voor ogen had eruit te knippen. De mouwen lopen dan ook tegen de draadrichting in, niet geheel volgens het boekje, maar ach, het was een experiment (als in, kijk ook niet naar de binnenafwerking want die is werkelijk allesbehalve).

Als patroon gebruikte ik een eenvoudig raglan t-shirt uit één van de laatste ottobres (6/2013), dat ik verlengde tot een A-lijn kleedje (tuniekje laat ons zeggen - langer kreeg ik er niet uit één stuk uit) en waarvan ik de mouwen verkorte tot 3/4de mouwen. In de raglan aanzet voorzag ik 3 kamsnaps, om tegemoet te komen aan de uitdrukkelijke vraag van de wederhelft om kledij die gemakkelijk over het hoofd kan. Nu moet ik hem gelijk geven dat dat met Janne haar apparaatje ook echt geen overbodige luxe is, want hoe vaak dat haarbandje al tegen de grond heeft gelegen met het aan- en uitkleden, dat wil je niet weten.

Dat examen van dinsdag, weet u nog, dat was er eentje in de statistiek. Kansberekening enzo. Ik kon het niet laten en paste één en ander toe op de grootse give-away*.

285 reacties telde ik. Na het schrappen van een enkele dubbele reactie (ha, dachten jullie echt dat ik daarin zou trappen;)), de occassionele overenthousiasteling die er pas ná de druk op de enter-knop aan dacht haar keuze kenbaar te maken, en jawel, echt waar, iemand die vond dat haar stoffenkast al genoeg gevuld was (ja, Jochapeau, het gaat over jou - nee Khadetjes, gewonnen stofjes vallen in mijn telling niet onder 'IN') bleven er 261 unieke kanshebbers over.

261 kanshebbers voor 14 stofjes. Wel, 13 als ik eerlijk ben. Want Ann Willems, die Janneke als naam suggereerde, mocht als eerste kiezen. En zij koos voor pakketje D1 (de aandachtige ijverige lezer wist dat). Dus in groep D bleven nog maar 2 pakketjes over om te verdelen. Dat had natuurlijk zijn gevolgen voor de kansverdeling in die groep.

261 kanshebbers voor 13 stofjes, dat is een marginale kans op winst van 5,5%. Maar het give-away systeem dwong u tot een keuze voor stofjes uit één welbepaalde groep. Enter de conditionele kansen. 

De pakketjes uit groep D waren met voorsprong de populairste. 102 gegadigden dingden mee naar 3 (of dus eigenlijk slechts 2) pakketjes. Dat geeft een kans op winst in die groep van 'slechts' 1/102 + 1/101 = 1,96%. 40 volgers hadden een voorkeur voor groep A, waarin 3 stofjes te verdelen waren. Elkeen die hiervoor koos had een kans van 1/40+1/39+1/38=7,63% om een pakketje in de wacht te slepen. 62 volgers kozen voor B en hadden een  kans van 6,59% om te winnen, en  de 57 mensen die kozen voor C hadden een kans van 7,18%. Nice to know, toch :).

Groep A, trekking:

1. Lien Meerschaege: A2
2. Miranda: A3
3. Caroline Provinciael: A1

In groep B winnen respectievelijk:

In groep C winnen respectievelijk:

1. Mary Zingstra: C4
2. Tinekebo: C3
3. Leen De Peuter: C2
4. Isabel Meirsman: C1

1. Ann Willems: D1
2. Annelies Joris: D2
3. Miet: D3

Tenslotte wil ik nogmaals de sponsors bedanken, zonder hen, geen grootse give-away. En aan ieder van jullie, geweldig hard bedankt om deel te nemen, en voor jullie erg positief onthaal van 'Janneke'. Dat maakt het meer dan de moeite meer dan waard :) Ik hoop hier in de toekomst nog massaal Jannekes op mijn scherm voorbij te zien komen!

Wow, laat mij eerst even zeggen dat ik redelijk overweldigd ben door jullie massale reacties op mijn vorige post. Ok, een gratis patroontje en een grote give away, ik verwachtte eerlijk gezegd wel wat reacties, in de grootte-orde van een 100-tal of zo. Maar nee, de teller staat momenteel op 270 en u kan nog meedingen naar de stofjes tot morgenmiddag. Om 12u stipt sluit ik af. En dan, dan staat er mij nog een immense sorteeroefening te wachten (noot aan mezelf: als je nog zo eens een idee hebt Mieke: rafflecopter, rafflecopter!).

Waar ik niet bij had stilgestaan, is dat het volgersaantal van deze blog dus ook exponentieel de hoogte in zou gaan. Euh, ik word al een beetje zenuwachtig voor mijn volgende posts. Ik stel niet graag teleur, weet u. Ik heb liever dat u blijft hangen natuurlijk, maar, als het niet bevalt, bestaat er nog zoiets als ontvolgen é. Zo stel ik mezelf gerust. 

Maar goed, de focus van deze post ligt niet op mijn naaisels, maar wel op die van de testers! Janneke werd getest door 27 testers, ongeveer 5 per maat. Van velen kreeg ik fotootjes teruggestuurd die te leuk zijn om voor mezelf te houden. Kijk en geniet!

Maat 3-6 maanden getest door Lies Gurdebeke, Eleen Legat (biesmies.blogspot.be), Marieke Vercaemer en Sane Smits (geen foto)

Maat 6-9 maanden getest door Eveline Neirynck, Saskia Van Beneden, Ellen (studio Elf), Emilie Tilliere, Isabelle Ulichnowki en Liesbet Jehaes

Maat 9-12 maanden getest door Charlotte Van den Plas (s-t-ewing.blogspot.be),  Iris Dumon (Mirabelle shop), Isabelle Vandenbroecke, Mieke Horemans, Leen Van Bael, Fabienne Michel (honderdachtentwintig.blogspot.be)

Maat 12-18 maanden getest door Ann Willems (lieveke-en-zus.blogspot.be), Leen De Peuter, Nathalie Mathieu, Eva Goris (byevamaria.blogspot.be) en Sofie Ruysschaert

Maat 18-24 maanden getest door Eva Naessens, Leen Thijs, Vân Phan, Annick Verschueren (myminniemie.blogspot.be), Lies Lambrecht (lilaroosje.blogspot.be) en Lieve Mariën (piekewieke.blogspot.be)

De feedback die ik van de testers kreeg was geweldig waardevol. Sommigen verontschuldigden zich voor hun muggenzifterij. Wel, dat was nergens voor nodig, want muggenzifterij is net wat ik van testers verwacht. Qua pasvorm ging de commentaar van 'toch wat te krap' over 'net goed' tot 'te ruim'. De variabele hier bleek de borstomtrek die heel erg verschilt van baby tot baby, ook binnen dezelfde leeftijdsklasse. Ik maakte het definitieve patroon, vooral in de kleinste maatjes iets breder en voorzag iets meer ruimte rond hals en armsgaten. Maar de boodschap is duidelijk: meet de borstomtrek van uw kleine pagadder en baseer u daarop, eerder dan u blind te staren op de leeftijdsaanduiding. Heeft u echt geen idee, dan is die leeftijdsaanduiding uiteraard een goed startpunt.

Voor de maatjes van 12-18 en 18-24 maanden verdiepte ik ook de stolpplooien, om tegemoet te komen aan eventuele vooruitstekende peuterbuikjes, waardoor de mini-stolpplooitjes wat in het niet leken te vallen.

Verder had ik nog mijn handen vol met het uitwerken van de handleiding waarbij ik de werkwijze met blinde rits naast deze met knopenpat zette. Geen over en weer gescrol meer nodig tussen de twee eerdere tutorials die ik al postte op mijn blog. Ik moet er wel bij vermelden, dit was letterlijk nachtwerk. Zowel voor het trekken van de (extra) foto's (sorry voor de onderbelichting af en toe) als het schrijven van de tekst. Vergeef mij alsjeblieft de typfouten die er ongetwijfeld in zullen staan. Ik hoop wel dat het daarbij bleef, en dat de handleiding gespaard bleef van cruciale inzichtsfouten. Merkt u toch nog fouten, onvolledigheden of onduidelijkheden, alsjeblieft, laat het mij weten! Eénieder kan daar alleen maar wel bij varen.

Hebt u nu zelf zin om aan de slag te gaan of was u ijverig en maakte u reeds meerdere exemplaren? Laat ons meegenieten en upload al uw Janneke's in de daarvoor speciaal aangemaakte flickr-pool!